Elixio Villaverde: Un ourensán namorado do Barbanza

Os seus restos mortais están no Novo Tanatorio de Veracruz (O Carballiño) ata o mediodía de hoxe, cando serán levados ao cemiterio de Santa María do Campo (O Irixo)


Hai xente que pasa pola vida coma quen transita polo deserto, e logo están aqueles para os que a súa vida só ten significado se deixa pegada, e entre estes atopábase Elixio Villaverde García, que pode que o seu nome non soe aos mozos, pero si a un feixe de barbanceses que tivemos a fortuna de coñecelo, tratalo e incluso de trabar amizade con el. Onte chegoume a nova do seu falecemento, porque hai anos que cambiou o instituto da Pobra, onde exerceu a docencia por espazo de dez anos, por un de Compostela, cidade na que se estableceu e formou familia, froito da que tivo dous fillos.

Lembro como o coñecín: defendendo uns alumnos que tiveran unha liorta, o que lle custou tal desgusto que xa nunca máis estivo cómodo no centro no que conseguira praza despois de pasar por outros de Cedeira e da Coruña. Pódese considerar o máximo responsable de que Boiro descubrise que un galeguista coñecido como Ramón Martínez López viñera ao mundo nunha vivenda en Cimadevila situada a carón do cruce da Boliña, e de lograr que a Casa da Cultura levase o seu nome, grazas a que o entón alcalde Manuel Velo foi sensible á reivindicación de Elixio, quen foi autor do libro Ramón Martínez López. Pola universalidade de Galicia, baseado nas longas conversas que tivera co polígrafo boirense e nas súas investigacións sobre o exilio galego. Non quedou aí a súa vea axitadora social, porque foi tamén un dos artífices dun movemento creativo denominado Xoves Culturais do Barbanza, que cada mes desenvolvía actividades polos municipios da bisbarra.

O seu apego á comarca foi tal que, con motivo dunha entrevista que lle fixen hai uns anos, explicaba: «Namoroume o Barbanza. Máis aínda cando coñecín o carácter aberto e reivindicativo das mariscadoras dos Areóns e Barraña, e a afouteza de vellos mariñeiros, curtidos en mil singraduras. Eles ensináronme, como Corto Maltés a Susana, os nomes de cidades portuarias e illas de todas as latitudes, a ‘saber pedras’ e correntes e a utopía de mirar desafiante as bandeiras, fose cal for a cor e a terra que prometesen».

Os seus restos mortais están no Novo Tanatorio de Veracruz (O Carballiño) ata o mediodía de hoxe, cando serán levados ao cemiterio de Santa María do Campo (O Irixo) para seren inhumados.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos
Comentarios

Elixio Villaverde: Un ourensán namorado do Barbanza