Teremos que collelo touro polos cornos


Xuro que por un instante estaba completamente decidido a escribir da necesidade da defensa da patria, de Galicia e todas esas cousas oportunistas que se adoitan a proferir nun 25 de xullo. Sen embargo, pensei que esta ocasión prestábase para falar da necesidade da defensa da patria e de Galicia e todas esas cousas máis importantes que laiarse novamente nun 25 de xullo de que os nenos xa non falan galego e de que xa ningún mozo le a Rosalía ou a Pondal. Spoiler: para un rapaz de 14 anos, por exemplo, de Vigo ou A Coruña, enfrontarse á Esmorga  seguramente sexa tan divertido e accesible como para un toledano da mesma idade dixerir O Quixote. Mestres de galego, probade con Ferreiro, Manuel Antonio e paciencia. De nada.

Actualmente, esta terra afronta perigos moito máis graves que os cativos estean a perder o emprego da fala galega. O principal risco pasa porque no futuro non queden cidadáns nas catro provincias que a poidan exercitar e si moitas novas provincias nas que os seus descendentes aprenderán alemán, inglés ou calquera verba dun país onde haxa traballo. Mais a emigración é unha consecuencia, non un detonante. Precisamente, está nas mans da Xunta o non dar autorización para premer ese metafórico botón vermello, quilómetros arriba do río Ulla.

Cobre San Rafael, apropiado nome para unha empresa, de conxugarse o imperativo en castelán, claro. Corro o risco de sonar repetitivo, pero o proxecto de reapertura da mina de Touro-O Pino non vai recoller suficiente do substantivo, como a cantidade de adxectivos que pode verter na ría de Arousa. Novo spoiler: todos serían pexorativos. Pero deixemos a retórica lingüística e falemos claro. O sistema de extracción que pretende empregar esta firma, apoiada pola multinacional Atalaya Mining, presumía uns vertidos anuais de mil litros de auga durante os tres primeiros anos, así como a realización de preto de seis voaduras diarias que precisarían entre 9 e 16 toneladas de explosivos. É difícil non ver risco de contaminación, por mínimo que fose, a unhas augas que dan emprego a milleiras de familias. Recentes informes da propia Xunta confirman o perigo ambiental e incluso dubidan da rendibilidade anunciada. Como aquela ateigada praza do Obradoiro, cómpre preguntarse: ¿Non estaremos a piques de regalar ouro por cobre? Pois teremos que collelo touro polos cornos.

Autor Antón Parada CIUDADANA

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
10 votos

Teremos que collelo touro polos cornos