A Gürtel


Calquera dos 12 veciños da aldea pobrense de San Paio ou dos 160 da parroquia boirense de Moimenta saben que detrás dos mitins de calquera dos partidos que ían pedirlles o voto había ferro polo medio. Así foi dende as primeiras eleccións democráticas españolas nas que o alemán Willy Brandt exercera de gran amigo para financiar a un escuálido PSOE que saía da clandestinidade e o rei Xoán Carlos I fixera de intermediario con Arabia Saudí para que Adolfo Suárez puidese montar aquela artificial UCD de curta duración.

Pero estas prácticas corruptas non foron a ruína de España nestas catro décadas, senón unha depravación continuada e compartida porque ningunha das forzas vivas da política tivo a decencia de suscitar e regular, así que algo tan sinxelo de arranxar rematou creando un monstruoso latrocinio do que soamente aflorará un chisco e que persistirá se non se lle pon remedio que coido é a gran obsesión de Albert Rivera. Oxalá.

Ninguén dubida de que as formacións políticas, fundamentais nos sistemas democráticos, precisan de cartos para sosterse. Cousa ben distinta é que o estatus actual dos que xa chegaron vaia en detrimento dos que tamén queren chegar e, moito me temo, que non se lles deixe, vulnerando o principio constitucional (Artigo 23.1 da CE) do dereito de calquera a participar nos asuntos públicos mediante eleccións periódicas en igualdade de condicións entre si (democracia directa). Se cando se faga a reforma electoral, que algún día chegará, se recolle este principio, a nosa maltreita democracia corrixirase e moitas destas barbaridades desaparecerán.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

A Gürtel