Anxo Lorenzo: «Este primeiro posto dáme confianza de cara á Volta a Galicia»

O sonense acadou o título peninsular e non descarta lanzarse a pola vitoria nas vindeiras probas autonómicas


A falta de clubs que lle permitiran demostrar o potencial que atesouraba nas súas pernas motivou que Anxo Lorenzo Segade (Porto do Son, 1994) terminase recalando no Anova-Cortizo de Padrón. A pesar das lesións, que o tiveron anos apartado da bicicleta, regresou este martes pola porta grande, subindo ao máis alto do podio no Campeonato Ibérico. Logo do éxito, o barbancés afronta a tempada con enerxías renovadas e con ganas de seguir derrubando barreiras.

-Nada menos que o campionato peninsular. ¿Como se atopou sobre as estradas de Ourense?

-O certo é que moi ben. Eran uns 75 quilómetros, cun terreo con moito desnivel. Nos últimos tres comezou unha subida moi dura, coñecida como o Alto del Nom Di Deu, dunha media dun 11 % de inclinación e con máximas de 26. Ata aí chegamos varios moi xuntos, pero mantiven o meu ritmo e funme escapando. Cheguei só ata a meta.

-Entendo que o título válelle como reforzo para este curso.

-O certo é que tiña dúbidas do nivel no que podía estar. Este primeiro posto dáme confianza de cara á Volta a Galicia.

-Comezou a parte máis dura do ano. ¿Que metas se marca?

-Gustaríame mellorar o nivel do 2017. Comecei lesionado e non puiden dalo todo. Tratarei de axudar ao equipo no que poida na Volta a Galicia, e se teño a oportunidade de gañar quero aproveitala. Despois do Campeonato Ibérico véxome con forzas para todo. Creo que estou, como mínimo, para disputar ata o final unha carreira similar.

-Un dos seus maiores éxitos foi a Volta ao Albariño do 2015 pero, ¿como empezou neste mundo?

-O certo é que o fixen tarde, con 16 anos. Empecei saíndo co meu pai. Primeiro como cicloturista, logo en BTT, e máis tarde en estrada. Logo pasei dous anos sen tocar unha bicicleta por mor das lesións, pero creo que a progresión é boa. Estou contento.

-¿Como se preparan as estratexias dun club de ciclismo?

-No noso caso intentamos ir en pelotón para protexernos do vento. A partir de aí, búscase que algún compañeiro fuxa para termos sempre xente por diante. Os máis fortes resgárdanse para o final da proba e intentar decidir nos últimos quilómetros.

-A dopaxe é unha rémora que sempre rodea ao voso deporte. ¿Como a ve?

-Creo que estamos na disciplina onde máis controles se fan, de aí que tamén saian máis positivos. É un dos temas no que máis fincapé se pon e eu espero que as análises incluso aumenten. Queremos que os que compiten con trampas acaben caendo, pero é necesario que se endurezan as sancións. Agora se che collen métenche catro ou seis meses, cando debería ser de por vida.

-¿Como definiría o ciclismo?

-Creo que é un deporte dos máis variables que existen, ten un oco para todos. Hai xente que roda moi ben, outros que son máis de subidas... Non existe o ciclista perfecto. Ademais, é unha actividade na que o 80 % é disciplina e co restante xa naces. Non obstante, sen esforzo nunca terás acadado resultados.

-¿Cantos quilómetros pode completar á semana?

-Estou adestrando sete días á semana. Hai veces que cada 20 acostumo a parar un luns. Antes do último campionato, por exemplo, fixen uns 680 quilómetros. Non obstante, tamén é moi importante a nutrición. Somos o que comemos. Ese dito é certo. Unha boa alimentación dáche máis enerxía e permíteche recuperar moito máis rápido.

-Tamén é o presidente do Club Ciclista Sonense. ¿Que metas se marca con esta entidade?

-Creo que é importante que os rapaces teñan un sitio no que adestrarse. Queremos que o fagan, pero sen necesidade de resultados. O importante é que os mozos gocen sobre a bicicleta antes de poñerse metas.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Anxo Lorenzo: «Este primeiro posto dáme confianza de cara á Volta a Galicia»