De ferreiro a artista reivindicativo

m. x. blanco RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

A defensa de Galicia está detrás de boa parte dos traballos do creador rianxeiro

28 oct 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

Castelao é a súa fonte de inspiración, e a defensa de Galicia, a súa prioridade cando se sitúa diante da fragua que ten no seu taller de Taragoña. El é Che Tembra, un ferreiro de profesión e artista de vocación que hai unha década decidiu cambiar reixas e cancelas por esculturas. As súas singulares e reivindicativas obras están nunha xira constante, que chegou a traspasar as fronteiras da comarca. Síntese querido e admirado na súa terra, onde ten un feixe de proxectos en marcha, pero recoñece que aínda lle falta deixar a súa pegada na Barbanza querida.

O Liceo de Noia é o último lugar onde requiriron a presenza do reivindicativo artista rianxeiro. Ata alí se foi con medio cento de obras, todas elas inspiradas en Castelao e nas súas orixinais viñetas: «El é o que guía os meus traballos», recoñece. As cincuenta esculturas que exhibe na vila noiesa constitúen só unha parte de todas ás que lle deu forma tomando como referencia o legado do autor de Sempre en Galiza: «Non as teño contabilizadas, pero pasan do cento seguro». Lembra que tamén a súa conversión de ferreiro a artista garda unha estreita relación co pai do galeguismo: «Empecei nisto da escultura facéndolle un Castelao para o meu xenro».

E a partir de entón xa non houbo volta atrás. Despois dunha viñeta chegou a seguinte, coma se dun círculo sen fin se tratara: «Penso que elixín a Castelao polas ideas reivindicativas que tiña, coas que sempre me sentín afín, por esas ansias de loitar polo no noso pobo». E como está convencido de que as teorías do literato seguen a estar de plena actualidade, Che Tembra continúa a renderlle a súa particular homenaxe, na que incluso incorpora obras de creación propia. Na colección que ten no Liceo noiés incluíu unha escena xurdida da súa invención sobre o nacemento do escritor: «Vese a igrexa de Rianxo, o Pazo do Martelo, o cruceiro e dúas mulleres rexoubando, comentando que Xaquina -a nai do escritor- acaba de parir».