ÚLTIMAS HORAS - BLACK DAYS -
Suscríbete 1 año con el 50% de descuento
Quiero la oferta

O sexto sentido

Francisco Antonio Vidal LINGUA PROLETARIA

BARBANZA

08 oct 2016 . Actualizado a las 05:00 h.

lingua proletaria francisco ant. vidal

Dúas das virtudes máis demandadas nas relacións sociais son ter man esquerda e un sexto sentido. E as dúas son as que máis se botan en falta nestes tempos que corren. Ter man esquerda era o que se lle pedía outrora ás mozas casadeiras, que non podían dar o «si quero» mentres non fosen quen de cortar as uñas da man dereita coa esquerda. Só é cuestión de adestramento. Pero o sexto sentido necesita algo máis que anos de práctica, prudencia e maña, necesita cordura, temperanza e moita frialdade. E iso é algo que non se aprende dun día para outro porque sempre ten a tres inimigos asexando: a impaciencia, o egoísmo e o orgullo. Por iso, o sexto sentido, o único que nos diferenza dos animais, foi sempre considerado o máis escaso de todos os sentidos, tan escaso, que fica en simple expresión dunha carencia, sen unha localización determinada, como os outros cinco.

Pero agora, segundo acaban de descubrir os científicos do americano Instituto Nacional de Saúde, resulta que si existe un sexto sentido fisicamente localizable nun xen identificado como PIEZO2, que nada ten que ver con aquel de sempre, e a quen nada lle importa iso da sensatez e o bo xuízo, e só se fai responsable, entre outras cousas da galanura, de que andemos fisicamente dereitos e que poidamos balancearnos ou dobrar o corpo pola cintura. Un xen que, cando falta, non sabemos o que tocamos nin somos conscientes da proximidade dos obxectos que nos rodean. Un xen que ten máis que ver coa cuestión física ca coa psíquica.

En fin, que cando todos sabemos que o sexto é un hipotético sentido que nos indica o camiño e a dereitura dos nosos pasos, aparece este outro recén saído do laboratorio a quitarlle o nome e a erixirse en motor que tira para diante sen mirar polo retrovisor, a quitarlle a valía ó sexto de toda a vida a facerse notar pola súa aparencia contra a discreción e o bo tino do outro. É o signo destes tempos, a prevalencia da fama, da imaxe e do atlético movemento de cintura quitándolle nome e cadeira á reflexión ben meditada.