Sardiñada con sabor familiar

BARBANZA

Moncho do Chinto e a súa familia organizan o xantar na capela do Loreto

08 sep 2016 . Actualizado a las 05:00 h.

Moncho Rodríguez Fajardo, coñecido por todos os veciños de Porto do Son como Moncho do Chinto, comezou a colaborar na sardiñada popular do Loreto hai xa medio século. Fíxoo de forma interrompida, pois o seu traballo navegando polos mares non lle permitía acudir todos os anos. Hai dúas décadas botou ao lombo o peso da organización, mudando a festa case nunha tradición familiar. Os seus fillos e fillas, irmáns e netas botan un man para despachar os 1.000 quilos de sardiñas que cociñan cada ano enriba dunha morea de brasas. A día de hoxe son poucos os que poden recordar unha romaría sen a familia Chinto.

Volverán mañá a primeira hora, arredor das oito, para comezar a facer o lume e deixar as mesas listas. O obxectivo que os move é que ningún veciño quede sen a súa ración. «Es un día especial para él y para todos, aunque si no fuera porque estamos toda la familia acompañándolo no la haría», asegura unha das súas fillas, María, que leva dende moza despachando dende a barra que colocan na capela do Loreto.

A última en sumarse á tradición creada por Moncho do Chinto foi a súa neta Leticia, que ten agora 18 anos. «Es la tercera generación que está implicada en la sardiñada, es una fecha que tenemos marcada en el calendario. Nos gusta a todos, aunque nos obliga a acostarnos pronto el día del Carmen», afirma entre risas María, que confesa que, a pesar de todo, este esforzo sempre merece a pena.