Unha cuestión de márketing


Antes de nada hai que aclarar que hoxe en día as redes despregadas en España son redes LTE (Long Term Evolution) e non 4G. A denominación 4G é unha cuestión de márketing, xa que as características das nosas redes non cumpren cos requisitos necesarios da cuarta xeración. A velocidade de descarga teórica de 4G é de 100 Mbps (megabits por segundo) en mobilidade e de 1.000 Mbps en receptores estáticos, cifras moi afastadas das taxas das nosas redes actuais, cunha velocidade media real duns 20 Mbps.

Dende a páxina do Ministerio de Industria proporciónase información na que se indica que mentres os municipios de A Pobra, Boiro e Ribeira teñen entre un 90 e 100% de fogares con cobertura LTE, no de Rianxo tan só entre o 50 e 60% dos fogares gozan de cobertura. En comparación coa cobertura a nivel nacional, que se atopa en torno ó 76%, a nosa comarca, en teoría, gozaría dun bo despregamento de infraestruturas.

Tanto A Pobra, Boiro e Ribeira caracterízanse por ter a maioría da súa poboación concentrada no núcleo urbano, o cal facilita o aprovisionamento de servizos a un maior número de usuarios cun menor despregue de infraestruturas.

A medida que nos afastamos do núcleo urbano, o número de estacións base diminúe, xa que para as empresas non é rendible despregar infraestruturas para un número moi reducido de usuarios. Por tanto, a cobertura e as velocidades ofrecidas ó usuario redúcense considerablemente canto máis distantes esteamos do núcleo urbano. No caso de Rianxo, o resultado da baixa cobertura pode ser debido exactamente a isto, á gran descentralización xeográfica.

Ademais, esta estimación de cobertura realízase para un nivel de potencia mediana de sinal recibida en exteriores de, polo menos, -90 dBm. Con este nivel de potencia e cun ancho de banda de 10MHz, a velocidade de conexión sería de 3Mbps, cifra moi distante das velocidades 4G anteriormente mencionadas. Así, estas boas cifras de cobertura son un pouco enganosas, xa que a nivel usuario o que finalmente importa é a velocidade de descarga que se pode alcanzar.

Obviamente o despregue de infraestruturas e o asentamento dun novo estándar implica moito tempo e uns gastos moi elevados, pero resulta inasumible ofrecer aos usuarios finais un servizo con velocidades de recepción moi afastadas do potencial ofrecido polo estándar que se está a vender.

Mesmamente, resulta contraditorio para o provedor despregar infraestruturas de última xeración para ofertar servizos coas mesmas ou inferiores capacidades que as da xeración anterior. Debería garantirse o cumprimento non só de mínimos, senón tamén de valores medios de calidade do servizo despregado coa tecnoloxía dunha nova xeración.

Hoxe en día a única imposición que teñen as operadoras é que as conexións á rede deberán permitir comunicacións de datos en banda ancha (3.5G e LTE) a unha velocidade en sentido descendente de 1Mbps.

Por Francisco Fariña Graduado en ingeniería

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Unha cuestión de márketing