Voto útil fronte á política inútil

Moncho Ares CRÓNICA

BARBANZA

17 ene 2016 . Actualizado a las 05:00 h.

Confésome un drescreído da política. Hai tempo que non me convence nada que veña dos representantes públicos. Tiven a fortuna de vivir a democracia tecleando noticias desde unha vetusta máquina de escribir que me trouxo un tío meu que navegaba na Mercante, ata este pequeno portátil no que agora mesmo estou facendo a crónica. Nos primeiros anos, a política era emoción constante, decisións e procedementos nos que se palpaba entusiasmo, porque se vivía máis preto do cidadán e porque o votante cría nos políticos, nos seus representantes... ata que empezou a costa abaixo a base de prostituír o mandato popular para poñelo a disposición dos intereses de partido, cando non doutros máis espurios. Así foi como fun perdendo a fe neste sistema de goberno, que din que é o mellor, o que non significa que non teña defectos, ou interpretacións que se aplican en función dun determinado interese, case nunca o do administrado, por moito que nos vendan a moto.

Así que, hai un tempo, decidín pasarme ao voto útil para facerlle fronte á política inútil e cando toca ir á urna, non miro programas nin escoito promesas, vexo algún debate, iso si, pero só para gozar presenciando como se insultan e reprochan, cousa que nós, os da rúa, non o podemos facer con eles, porque xa se encargaron ben de acoutar as liberdades adecuadamente para impedírnolo.

Supoño que moitos ao ler voto útil pensarían que me refiro a iso que piden os grandes cando teñen a cousa apertada. Pois non. Para min o voto útil é aquel que axuda a que tanto un como a súa contorna nos sintamos representados, aínda que sexa cun só deputado. Voto útil é aquel que vai dirixido a un membro da candidatura que é quen de poñer en xaque a todo un goberno co fin de conseguir servizos para os seus veciños. Voto útil é converter en decisiva incluso a unha minoría que amedrente as decisións dunha maioría de rodillo.