A centenaria Ventura apagou as últimas velas

A aldea lousamiá despediu hai uns días á súa veciña máis lonxeva


O pasado mes de decembro, familiares, achegados e veciños de Ventura Poceiro Agraso reuníronse ao seu redor para festexar os seus cen anos de vida. Daquela, todos comeron torta e brindaron cun mesmo desexo: «De hoxe nun ano». Pero non puido ser, ese día Ventura apagou as súas últimas velas.

Dicía a anciá o 12 de decembro que cumpría «un cento» de anos. Pasou do cento e medio, pero o seu corpo, que xa sufrira algún achuchón, non deu aguantado máis e hai uns días a aldea lousamiá de Camboño despedía a súa veciña máis lonxeva. Cando se converteu en centenaria, a súa saúde era boa, salvo porque non oía ben e camiñaba axudándose dun bastón, pero levaba ás costas o peso de moitas décadas de vida e a súa luz foise apagando, igual que as velas da torta do seu último aniversario.

Ventura deixou orfa a unha familia á que criou e que estaba moi unida á súa matriarca. Pero, como dicía a súa neta tralo pasamento, agora quédanlles a todos os infinitos bos recordos que a centenaria lles deixou na súa longa existencia.

Con axuda

Entre esas lembranzas, está a entrañable celebración dos cen anos da avoa, que soprou as velas ?tres velas son moitas para apagalas unha persoa soa? coa axuda de Aida, Brais e Paula, tres dos seus catro bisnetos.

Os cativos da casa eran a súa debilidade e mostrábase feliz rodeada dos seus. Por iso aceptou festexar o seu aniversario número cen a pesares, como recordaba a súa filla o pasado decembro, de que había poucos días que se cumpriran oito anos do falecemento do home co que compartiu a súa vida durante case seis décadas. Agora, xa están os dous xuntos de novo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos

A centenaria Ventura apagou as últimas velas