«Resístome a dicir que Sacou morreu, segue a ser un selo»

m. x. blanco RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

marcos creo

19 oct 2013 . Actualizado a las 07:00 h.

Hai un selecto grupo de nomes propios en Barbanza que son sinónimo de cultura. Un deles é Manuel L. Rodrigues. O noiés leva media vida creando e espallando literatura. Da súa man xurdiu, no pasado, un dos grupos culturais que máis pegada deixaron na comarca, Sacou. Agora, está de novo de plena actualidade, pois percorre a bisbarra xunto con Manuel Mariño presentando, de xeito musicado, o libro Antítese nativa, que viu a luz hai tres anos.

Algún dos poemas que forman parte desta obra xurdiron no que é o recuncho preferido de Rodrigues, o paseo fluvial de San Lázaro. A esta paraxe, o escritor acode con frecuencia «para pasear, escribir e, sobre todo, ler». A beleza do lugar é o que atrae ao noiés: «É un lugar moi fermoso. Retrotráeme ao que era o barrio de San Lázaro, de onde eu son, antes de que o urbanizaran».

Non se pode falar de Manuel L. Rodrigues sen tocar o tema Sacou, pola transcendencia que o grupo tivo no eido cultural barbancés e no desenvolvemento persoal do propio escritor. Lembra con nostalxia aqueles comezos da asociación: «Tiña 15 ou 16 anos cando aquel grupo de xente nos atopamos nun tempo de nun lugar. Lembro aquela época con ilusión, había a sensación de que estabamos facendo algo grande. Sacou foi unha escola para algúns dos que hoxe escribimos».