«Intento ir máis alá da imaxe e plasmar iso nos meus retratos»

Dedicado a inmortalizar as facianas de familiares e amigos dende hai apenas catro anos, Candiño xa expón en Boiro


Ribeira / La Voz

A súa é unha afección tardía, pero con botar unha ollada aos traballos fotográficos de Miguel Ángel Triñanes, Candiño, parece claro que toma bastante en serio esta distracción, pese a que o seu traballo e a vida familiar déixanlle pouco tempo para dedicarse aos retratos, a súa especialidade. Ata o vindeiro 22 de febreiro, quen o desexe pode ver que tal se lle dá o manexo da cámara a este veciño de Cabo de Cruz visitando a exposición Encontros, que está colgada nas paredes do centro social boirense.

-¿De onde lle ven a afección á fotografía?

-Pois é moi recente, ata hai catro anos nin sequera tiña cámara. Empecei a dedicarme á fotografía a raíz do nacemento do meu fillo, que ademais é o meu maior crítico. Logo, funme afeccionando pouco a pouco e facendo cursos.

-A súa exposición está composta de retratos, ¿a que se debe?

-É algo que me gusta especialmente, e ademais, nas exposicións que teño visto non soen aparecer retratos e é unha forma de diferenciarme, e iso non é nada fácil nun mundo coma este no que está todo moi visto.

-Hai pouco que se iniciou na fotografía pero xa ten unha exposición propia.

-Xa teño participado en varias exposicións colectivas de Olláparo, colectivo do que son socio fundador. O presidente, Martín Casanova, decidiu que era hora de que voáramos sós e animounos a expoñer. Eu son o segundo que o fai, e a ver como funciona.

-¿Plantexouse a súa afección como unha opción laboral?

-Para nada, eu son amateur total e non teño intención de ser profesional. O certo é que me daba un pouco de apuro expoñer. O único que pretendo é animar á xente a que mostre a súa obra e divulgar a fotografía, promocionar un pouco esta afección.

-¿Hai moitos afeccionados á fotografía na bisbarra?

-Hai un nutrido grupo de xente afeccionada, a min sorprendeume que houbera tanta, quizais porque eu nunca me interesara pola fotografía.

-¿E existe oferta a nivel de cursos e demais?

-Si que hai, estase a desenvolver un curso de fotografía nocturna, houbo outro de movemento... Cursos vai habendo, o único problema son os horarios, se traballas non sempre podes participar en todas as actividades que che gustaría.

-¿Que papel xoga Olláparo na organización deste tipo de actividades?

-Na asociación celébranse reunións semanais e intercambiamos coñecementos, artigos de publicacións especializadas, celebramos cursos e incluso hai moita xente que queda as fins de semana para ir de ruta a facer fotos. Eu, ao traballar de luns a sábado, non teño demasiado tempo para esas saídas. Esa é outra das razóns polas que prefiro o retrato, resúltame máis fácil atopar un oco para facer unhas fotos.

-Pero din que o do retrato é un xénero difícil.

-Todo o mundo di que é o xénero máis complicado, pero a min é o que máis me gusta. Gústame buscarlle un punto distinto ás cousas, ir máis alá da imaxe e plasmar iso nos retratos, é o que intento, saír dos convencionalismos. Persoalmente son introvertido, pero como fotógrafo son moi extravertido e busco sempre algo especial, unha expresión ou unha mirada e trato de captala.

Miguel Ángel Triñanes, «Candiño» Fotógrafo afeccionado

«O que pretendo coa mostra é animar á xente a que expoña a súa obra e divulgar esta afección»

«Empecei a dedicarme á fotografía a raíz do nacemento do meu fillo. É o meu maior crítico»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
15 votos

«Intento ir máis alá da imaxe e plasmar iso nos meus retratos»