«A corazón aberto», un filme sen heroes nen espellos

 Dende a súa publicación por parte dos directores daneses Lars von Trier e Thomas Vinterberg, o manifesto Dogma 95 ten suscitado unha evidente polarizacion de opinións, nomeadamente entre aqueles que o consideraban como un movemento radicalmente transformador e os que o menosprezaban calificándoo de pretencioso e sobrevalorado. O seu decálogo de regras pretendía promover unha cinematografía baseada nos valores esenciais da creación: historia, actuación e minimalismo escénico, excluíndo o uso de artificios creativos coa esperanza de que a industria reintegrase o poder autoral ó artista .

“A corazon aberto”, da directora Susanne Bier, aproveita de xeito inmellorable as regras propostas no manifesto. O desenvolvemento da trama a partires dun suceso tráxico, introdúcenos nas vidas dos personaxes a través de situacións plausibles, representadas na pantalla dun xeito directo, evitando as manipulacións emocionais. A cámara achégase ós actores con tanta honestidade que, coma espectadores, chegamos a implicarnos sen límites nas súas aflicións sen necesidade de aditivos alleos á situacion dramática que representan.

Mads Mikkelsen encabeza o reparto de excelentes actores e actrices danesas que poboarán os filmes do movemento Dogma durante eses anos nos que, paradoxalmente, a rixidez das súas normas potenciará a creatividade ata extremos impredecibles.

O egoísmo, a mentira, a desesperación, a perda, o baleiro, a compaixón, o desexo... Susanne Bier amósanos a través de personaxes imperfectos como a vida nos pode levar por camiños que nos expoñen a dilemas inimaxinables na vida cotia... Non hai heroes, non hai espellos, non hai ensinanza. Só queda a autoreflexión e quizáis, ao rematar a película, a ledicia de sentírmonos un pouquiño máis sabios

Más en La Voz

El examen de Tecnoloxía incumplió también las normas de la selectividad

As Pontes gana peso para captar una planta de vehículos militares de Indra

---

---

---