«As mulleres de 50 anos non somos esas señoras repunantes que saen na televisión»

«A compañeira de piso», dirixida por Belén Pichel e Cándido Pazó, represéntase mañá en Vilagarcía


Combinando sutileza e comicidade, A compan?eira de piso aborda os temas da idade, a muller e a identidade dun xeito fresco e divertido. Foi destacada pola cri?tica americana como unha mestura de Thelma & Louise, A estran?a parella e Breaking Bad. E efectivamente un pouco de todo iso hai no texto. E agora, na súa primeira adaptación ao galego, súmenlle retranca.

-Que lle está aportando a unha actriz de tan longo percorrido como vostede unha obra coma esta?

-Cousas marabillosas. Estou namorada deste personaxe. É un traballo con moitísimos matices no que pasas por todos os estados de ánimo e no que tes que poñer tanto nel que ao final leva un cachiño de carne túa tamén. E, sobre todo, non é corriente que se escriban personaxes para mulleres maduras e que sexan as protagonistas das súas propias vidas.

-Porque aquí non é muller de ninguén nin nai de ninguén.

-Non, non. Aquí as mulleres son protagonistas por elas mesmas.

-Mulleres de 50 que interpretan a mulleres de 50.

-Si, claro. E con naturalidade. Non é ningún drama ter 50 anos. E a obra fala do que pasa na vida das mulleres dista idade. Porque nos pasan cousas. E moitas. De feito somos o público que máis vai aos teatros, que máis le e que máis viaxa. Non só somos as señoras repunantes, que é o personaxe que levo facendo eu na televisión dende hai 20 anos. A brava do país, que lle chamo eu.

-A obra está escrita, interpretada, codirixida e producida por mulleres. En que se nota?

-Eu síntome moi cómoda traballando con mulleres. E cando todo vai a favor e todas empuxamos cara o mesmo lado, como foi neste caso, nótase no resultado do traballo.

-«A compañeira de piso» preséntase en clave de comedia.

-Si, é que hai situacións un pouco extremas. Por iso se leva á comedia. Unha comedia un pouco negra, con moitos recovecos.

-A obra está escrita en EE UU e ambientada alá. ¿É fácil de asumir dende aquí?

-Perfectamente. Fixemos a preestrea na Illa e entendíase todo. Non houbo ningunha extrañeza. Dicimos Iowa como podiamos dicir Vilanova.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

«As mulleres de 50 anos non somos esas señoras repunantes que saen na televisión»