Dun goberno global fronte a covid-19

Para adaptármonos á natureza, a única saída racional do homo sapiens será recuperar a súa potencia orixinal para planear unha nova ficció


O Grove

Estou a ler Sapiens: de animales a dioses (Harary, Yuval Noah; editoria Debate, 2015) e nos primeiros capítulos describe as ficcións argalladas polo homo sapiens e, entre outras, cita relixións ou dereito. O autor sostén que a virtude destes homínidos para producir tales invencións imaxinarias deulles fortaleza para sobreviviren fronte a outras especies, conquistaren o mundo e chegaren a considerarse deuses cando os avances científicos lles permitiron crear vida e saír do planeta. E coa ficción do dereito articularon ideas intanxibles como Estado, soberanía e fronteiras, agora desdebuxadas con motivo da peste que nos asola. Esta pandemia, aparte de traer morte, tamén chegou para que nos deramos conta de que eses Estados, soberanías e fronteiras son só cambiantes trangalladas humanas alleas e discordantes coa natureza. Vento e choiva, ríos e mares, bosques e árbores, animais, cataclismos, non distinguen eses conceptos imaxinarios inventados polo home; tampouco sabe deles o coronavirus, que burla raias artificiosas trazadas en mapas. E, ademais, como esas leiras ilusorias supoñen fragmentación e, polo tanto, debilidade, a covid está a poñer en grave risco ao homo sapiens que pasaba por amo indiscutible do mundo. O dominio da Terra, segundo Harari, sempre foi asociado á destrución de especies, tanto de outros homínidos como de toda clase de animais. Eu non sabería dicir se a raza humana tivo desde o principio mala conciencia por iso. Seguramente de aí vén que buscase xustificacións para esa dominación sempre cruenta. A coartada máis coñecida aparece no libro da Xénese: «E creou Deus ao home á súa imaxe, a imaxe de Deus creouno; varón e femia creounos e bendiciunos e díxolles: Dade froitos e multiplicádevos; enchede a terra e dominádea e sede donos dos peixes do mar, das aves dos ceos e de todas as bestas que se moven sobre a Terra». Foi un xeito de lexitimar que, simulando mandato divino, o homo sapiens puidese acometer ata a destrución da Terra. Niso andaba, créndose deus, cando nestes días de pandemia comprobou que a natureza reaccionaba contra o maltrato global coa potente covid-19. Fronte a ela, os Estados e demais leiriñas imaxinarias, encararon a loita actuando cada un dun xeito, ofrecendo así un campo propicio para o avance do virus. E agora, vista a fraxilidade da nosa especie e das ficcións que a fixeran vitoriosa, xurde o medo. O curioso de todo isto está en que para adaptármonos á natureza, a única saída racional do homo sapiens será recuperar a súa potencia orixinal para planear unha nova ficción, desas que nos deron vantaxes evolutivas. Non queda outra que seguir as propostas do profesor Luigi Ferrajoli (Florencia, 1940) e establecer unha constitución mundial para axustar fábulas xurídicas como a dos Estados á realidade do mundo, e implantar institucións supranacionais con poder nas cuestións comúns da humanidade: pandemias, cambio climático, fame e pobreza, migracións, paz, dereitos humanos, auga, aire, educación, saúde. Tamén porque, como di Harari, esa vantaxe evolutiva xurde da cooperación, non da división.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
30 votos
Comentarios

Dun goberno global fronte a covid-19