Cambio de maillot para tentar crecer outra talla camiño do gran pelotón

Pablo Penedo Vázquez
pablo penedo VILAGARCÍA / LA VOZ

AROUSA

MONICA IRAGO

O vilagarcián Ismael Rodríguez ficha polo GSport-Velofutur no seu paso a Sub-23

22 nov 2020 . Actualizado a las 22:08 h.

Cando dentro dun ano Gustavo César Veloso xubile a súa ficha profesional deixará tras de si un currículo difícil de emular polas novas xeracións do ciclismo galego en estrada. Poder seguir un camiño como o seu é a ilusión que move a Ismael Rodríguez (Vilagarcía, 10/IX/2002) desde que descubríu tarde, case tanto como o de Bamio, a súa paixón pola bicicleta. Un deporte no que, tamén como o bicampión da Volta a Portugal, vencedor dunha Volta a Catalunya e gañador dunha etapa da Vuelta a España, amosou unhas excelentes condicións desde o primeiro día. Gañando as dúas edicións da Transgalaica, circuito galego de referencia na modalidade de maratón do ciclismo de montaña, no 2018 e 2019, as dúas primeiras tempadas de Ismael en competición federada. No 2021, e tras demostrar a súa extraordinaria capacidade de maduración tamén no ciclismo en estrada como xuvenil, dará un xiro antes de acometer a primeira pendente dura na ascensión cara o seu grande obxectivo, unha sela no gran pelotón. Faráo cambiando o maillot do C.C. Padronés-Aluminios Cortizo polo do GSport-Velofutur na súa estrea na antesala do profesionalismo, o pelotón Elite e Sub-23.

Logo de gañar as edicións 2018 e 2019 da Transgalaica co xersei do C.C. Ribadumia, Ismael Rodríguez atopaba no C.C. Padronés-Aluminios Cortizo o seu modo de transbordo da bicicleta de montaña á de estrada. «Bufff! Son moi distintos. No monte practicamente es ti contra ti, pedal para arriba. Na estrada hai moitos factores en xogo, traballo e estratexia de equipo, colocación no pelotón...», di. Así as cousas, o vilagarcián soubo entender que no 2019 tocaba un ano de pura transición e, a partir de aí, tirar o máximo proveito da súa certeira composición de lugar: «Foi chegar e aprender. Adapteime bastante ben. Non estaba nin entre os mellores, nin entre os peores, e sentínme moi cómodo; sobre todo, moi apoiado polo equipo».