Touriñán: «Os narcos son uns personaxes morbosos e moi atraíntes»

O auditorio de Vilagarcía acolle o venres e o sábado a adaptación teatral de «Fariña»


Vilagarcía / La Voz

Na serie de televisión Touriñán interpretou a Paquito Charlín. No teatro non ten un personaxe definido porque nesta adaptación aos personaxes non se lles poñen nomes propios aínda que moitos deles son facilmente identificables. «Interesábanos máis darlle o protagonismo ao colectivo, á sociedade», conta. De condensar en hora e media o que se narra nas 360 páxinas do libro encargouse o propio autor Nacho Carretero. De dirixilo en escena, o laureado Tito Asorey.

-Que sensacións lle provoca interpretar esta obra en Arousa, o epicentro da trama?

-Non o sei, contareicho cando rematen as funcións. É certo que é especial porque é unha historia que a todos nos, soa pero en Vilagarcía haberá xente no teatro que a viviu en primeira persoa.

-Ademais de actor é produtor da obra. Que lle levou a querer facer esta versión teatral?

-Gústame meterme en líos. E se estou liado gústame liarme aínda máis. Non me gusta esperar a non ter nada para arrincar proxectos. Pero ademais sentín o compromiso de seguir mostrando esta historia e facelo dende un punto de vista diferente ao do libro ou ao da serie. O que expón a obra é algo que forma parte de nós. Non serve barrelo para debaixo da alfombra.

-Hai entón certa moralina?

-Hai unha lección que é: ollo! isto non rematou. Temos a proba hai nada co caso do submarino. É certo que non existe aquela relación tan xeral de todo un pobo co contrabando ou co narcotráfico. Pero non é «esquezámonos, xa é un problema do pasado». Non, non, segue presente.

-Que atopa o público no teatro que non atopou no libro ou na serie de televisión?

-Antes da estrea a xente dicíanos, «pero como ides contar isto»?. E o que nos din agora é «ostras, está moi ben contado». É totalmente diferente á serie. Máis que centrarnos en episodios concretos expoñémolo como unha viaxe a aqueles tempos nos que nos pobos se notaba a man, sobre todo, do contrabando e nos que todo parecía unha marabilla. O problema chegou cando empezaron a morrer rapaces e rapazas.

-Houbo quen criticou a serie porque, dicían, branqueaba aos narcotraficantes.

-É que depende moito dende onde o vexas. Son antiheroes pero tamén son personaxes moi morbosos e atraíntes. Tiñan unha parte mala, moi mala. Pero tamén se lles vía un pouco como a Robin Hood. Loxicamente nós non somos quen para poñer iso nunha balanza e xulgalo pero si que hai que mostralo. E sobre se branqueou aos narcos? Home, non sei se a Sito Miñanco, pero aos Charlines ou a Oubiña seguro que non. De todos modos, que nunha ficción poidas empatizar co malo pasa co Jocker, con Breakin Bad, con Narcos... É habitual.

-Por certo, na serie Lureano Oubiña estaba interpretado por Carlos Blanco, quen non participa na obra teatral.

-Foi por unha cuestión de exceso de traballo del. Carlos foi a primeira persoa á que lle ofrecín estar na Fariña teatral pero coincidiulle con varias rodaxes e viñamos de traballar moito con Somos criminais e Unha noite na praia e díxome que non podía. Tamén sei que agora que a veu rematada hai nel un puntiño de envexa (rise).

-A televisión e para os vellos e Terito. O futuro é o teatro?

-Xa me gustaría pero non o creo. A nosa profesión é como as mareas, ven a onda das series, ven a do teatro... Oxalá puidera vivir só do teatro, e eu non me podo queixar, pero hai que ir compaxinando. O que ten o teatro é que me da a liberdade de facer o que me dea a gana. Non teño que venderllo previamente a ninguén. So teño que venderllo ao público.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Touriñán: «Os narcos son uns personaxes morbosos e moi atraíntes»