Aragón olla cara a olería da provincia de Lugo

Laura López LUGO / LA VOZ

MONDOÑEDO

Algunhas das pezas que Canaveira levou a Huesca
Algunhas das pezas que Canaveira levou a Huesca CEDIDA

A asociación ceramolóxica Canaveira exporá pezas nas xornadas de cerámica de Huesca

01 oct 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Do 1 ao 3 de outubro • Morillo de Tou (Huesca) • 

A olería da provincia de Lugo será a protagonista das 17 Jornadas sobre Alfarería y Cerámica Tradicionales que se celebran ata o domingo en Morillo de Tou (Huesca). A asociación ceramolóxica galega Canaveira, con sede no Corgo, foi convidada pola organización das xornadas aragonesas para expor pezas e falar das singularidades da cerámica de Bonxe, Gundivós, Mondoñedo e Samos.

A exposición quedará inaugurada esta tarde e mañá comezarán coas charlas. Ás 11.00 horas intervirán Hixinio Flores, Gerardo Caldas e Manuel Fernández, de Canaveira, coa charla «Formas tradicionales de la cerámica popular gallega (Lugo)»; e ás 19.15, será a quenda do arqueólogo Óscar Lantes, que falará sobre «Estudios de cerámica desde la arqueometría y la arqueología: jarras de Augas Santas, Anforetas de Indias y alfarería tradicional de Bonxe».

Morillo de Tou é un pobo rehabilitado dos Pireneos, que conta cun museo de alfarería e onde cada ano se dan cita expertos alfareiros de todo o país: hai mercadiño, un sistema de identificación de pezas, exposicións, charlas... «En Aragón había moitos centros alfareiros e hai moitos coleccionistas, así que se xunta xente con moito interese e inquietudes», explica Manuel Fernández.

Pastas e técnicas singulares

Os membros de Canaveira falarán das peculiaridades da cerámica da provincia lucense. Por un lado, das pastas, moi diferentes ás aragonesas: «En Galicia temos pastas silíceas, derivadas da descomposición de pedras de pizarra e granito, de aí que tamén haxa máis dificultade para aplicar os esmaltes e que centros de olería coma o de Gundivós, en lugar de vidrar, botaran pez. Non ocorre iso coas cerámicas de Aragón, feitas de pastas calcarias», continúa Fernández.

Tamén falarán das técnicas, dos fornos, dos usos... e da historia: «As últimas investigacións revelaron que unha das principais actividades económicas de Lucus Augusti era a alfarería; de feito, apareceron moitos fornos datadas entre os séculos I e V. A cidade era un dos principais provedores de ‘engrobes rojos’, que chegaban ata o País Vasco», sinala. Ademais, comentarán a influencia que tiveron outras olerías, como puideron ser nos séculos XVII e XVIII as de León, Castela ou Portugal.