Alicia de Mondoñedo


Vén de deixarnos Alicia Tella, para todos Alicia de Mondoñedo; Alicita para os mindonienses. Soubemos hai meses da súa enfermidade, contra a que toda a familia loitou con decisión, pero ao final non puido ser e en setembro finou no seu Mondoñedo esta chairega de Pol que, polo seu carácter, traballo e vida, se tiña convertido nunha das primeiras mindonienses dos últimos tempos.

Alicia era —desde sempre— a bibliotecaria de Mondoñedo, aínda despois da xubilación. A biblioteca era unha das súas razóns de vivir ?a familia (Juan Puchades, María Jesús e Alicia) era punto e á parte- e sempre tiña algunha novidade, algunha curiosidade, algunha vitoria que celebrar. Especialmente alegre aparecía cando traía un novo exemplar da revista Monfadal (da que era alma mater) baixo o brazo.

Alicia era ledicia, vida, empuxe, entusiasmo; ollos luminosos e mans expresivas para apoiar as palabras. Era todo disposición, entusiasmo, agarimo. No seu enterro en Mondoñedo, en comitiva polas rúas do centro da histórica cidade, era impresionante o silencio, a moitedume, o percorrer da comitiva por entre os pazos urbanos da sé bispal.

Na igrexa, en homilía improvisada, o crego Antonio Rúa, dixo de Alicia o que todos quixeramos dicir, o que todos sentíamos, incrementado polo coñecemento da familia desde neno, cando veu estudar a Mondoñedo, e pola relación de moitos anos con esta xente entrañable, que se fai querer, que en Mondoñedo é unha institución. Que a terra lle sexa leve á amiga que se foi, e que a familia logre, coas innumerables mostras de agarimo, paliar a natural dor pola perda irreparable.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Alicia de Mondoñedo