«Moitas veces chámannos por maltrato e quen peor está é o dono dos animais»

El sargento afirma que los casos de maltrato en Lugo son mínimos, insiste en proteger a los animales pero dice que antes están las personas


LUGO/ LA VOZ

Es intercambiar cuatro palabras con el sargento y jefe de la Pacprona José Braña (Lugo, 1974) y percibir que adora lo que hace. Y ya no toquemos el tema de animales exóticos, porque ahí ya se pierde. Sus años destinado en Canarias, donde realizó servicios igual de buenos como de surrealistas, quizás le despertaran esa debilidad por esta temática. Tanto es así que llegó a chaparse de arriba abajo una normativa tan enrevesada como es el convenio Cites. «A xente ten uns gustos moi estraños. Eu sería moi radical e prohibiría ter animais salvaxes en cautividade. Non concibo que alguén teña un raposo ou serpes na casa, malia que sexan doutros países. Non ten razón de ser. Os animais teñen que estar no seu medio e non me serve a desculpa de que se non os temos extínguense. Cando se extinguen e cando se comercia con eles e quérense extraer da natureza para telos na casa como animais de compañía e non son animais de compañía porque cariño non dan. Estamos falando de seres vivos, non de entretementos», manifesta Braña.

Este sargento supo desde los ocho años que quería ser Guardia Civil y prestar servicio en el Seprona. «Eu quero ser coma estes», dijo el agente con tan solo ocho años y después de que dos guardias lo registraran en el río, cuando se encontraba con su padre. Querían comprobar si llevaba en sus bolsillos truchas pequeñas.

De eventual en Portomarín y después de prestar servicio en las Islas, O Porriño o Baralla, hace cuatro años llegó a Lugo. Actualmente está al frente de la Pacprona, una unidad operativa del Seprona ubicada en las capitales de provincia y que está considerada como área básica de vigilancia y protección del medio natural. La unidad que dirige abarca toda la provincia de Lugo y sus componentes acuden en apoyo a las patrullas de las zonas en temas complejos. Las patrullas de zona están en: Xove, Ribadeo, Vilalba, Baralla y Monforte.

«O Medio Ambiente afecta a todo e nós somos unha especie de caixón desastre. Cando non está moi claro que unidade ten que actuar, acabamos indo nos», explica Braña, cuyo último servicio se encuentra en Santa María Alta, en Lugo, tras el hallazgo de un ternero repleto de veneno y utilizado como cebo para la fauna. «En 20 anos que levo no Seprona é a primeira vez que vexo tal algo así. Foi esaxerado e o autor ou autores non tiñan moito coñecemento pola gran cantidade de veleno que usaron. Abriron o becerro e arroxaron ese líquido azul por todo o seu corpo, polo que é complicado que un animal coma iso. Nos cebos soen poñer anacos de carne e usan un veleno efectivo pero moi pouca cantidade. Persoalmente creo que empregaron algún tipo de produto comercial non prohibido, pero estamos agardando ao resultado das analíticas para saber que usaron», relata.

Maltrato animal

En cuanto al maltrato animal, el sargento considera que falta mucha concienciación por parte de la administración, empezando por los colegios, que deberían contar con una asignatura de Medio Ambiente y centrada en el maltrato animal. «Estamos humanizando os animais demasiado e é complexo. Nos temos que mediar nesa linde e ver o carácter humano das persoas ás que denuncian por un suposto caso de maltrato. Aberracións coma o caso da cadela Alma de Chantada non vai deixar de habelas, pero son casos moi crueis e moi puntuais na nosa provincia. En canto a Lugo, hai moita zona rural e non hai unha cultura de ter o animal con protección. A veces chegas a unha casa e o animal ten comida e bebida e desvívese polo dono. Unha cousa é o maltrato animal e outra esquecernos das persoas. Non é a primeira vez que denuncian un caso de maltrato animal, chegamos ao lugar e está moito peor o dono que os animais. Paréceme ben que protexamos os animais pero antes están as persoas. Fai anos tivemos unha actuación e acabamos escribindo aos servizos sociais porque o señor durmía cos cans nun alpendre vixiando as ovellas que tiña na finca. Chegamos alí e contounos que a muller estaba nun asilo. Dicía iso e víalo nesas condicións e caíache a moral. Eu preguntábame: pero, ¿cómo a xente pode denunciar que ten os cans en mal estado e non a súa situación?», explica Jose Braña, que también recuerda una inspección realizada en otro domicilio donde el propietario tenía en el pan clavadas las agujas con las que trataba los cerdos. «¿Como vas acusar a un home de eses de maltrato animal se o primeiro que se está maltratando é el?», indica.

En cuanto a los supuestos maltratos en granjas, la experiencia le dice que hay pocos casos y la mayoría se producen por problemas económicos de los dueños. «Unha persoa que vive do gando non vive para maltratar os animais», asegura Braña, que considera que la mayoría de la gente desconoce lo que es legalmente el maltrato. «Eu son positivista neste sentido. Non hai tanto maltrato. Temos casos esporádicos e se analizamos o caso concreto tes unha historia detrás. Danse situacións de persoas que traballan con animais e acaban perdendo a humanización porque os ven como parte do seu negocio. Non son maltratadores; é falta de concienciación e a xente so entende cando se sanciona», explica el sargento, que salienta que el equipo del Seprona tiene un alto grado de profesionalidad y una conciencia medioambiental muy elevada. «Fomos a primeira policía ecolóxica a nivel europeo e os anos de experiencia nótanse entre os compoñentes», afirma.

En este sentido, José Braña opina que a veces es cuestión de cultura puesto que tiene inspeccionado granjas y la propietaria ser una farmacéutica o una veterinario. «Non é que se convertan en delincuentes, senón que moitas destas persoas críanse nunha determinada cultura. Eu penso que unha persoa que maltrata a un animal faino cunha persoa, posto que ten unha especie de ira e intenta desquitala cos seres mais indefensos. No tema das matanzas, cando lle dis á persoa que está cometendo un delito de maltrato por sacrificar un animal sen atordalo primeiro, cústalle créelo. Eu tamén vivín matanzas na miña casa pero hai que cambiar o chip. Tampouco pode ser o radicalismo das asociacións porque para elas parece que todo é maltrato animal. A nós tócanos mediar entre ese radicalismo», explica el sargento, que indica que el Seprona está para hacer constar lo que dice la lei. «Eu levo nos meus informes todas as infraccións. A min no me corresponde valorar se está ben ou non. Se está lexislado así entendo que está ben e a quen hai que protexer é o ben xurídico, que neste caso son os animais. Somos todos moi protectores pero hai que ler a lei e o código penal, hai que falar con propiedade porque non é o que cada un pense sobre o maltrato animal. Hai que actuar con moita precaución e ver desde a perspectiva xeral. A veces, eses casos veñen condicionados pola propia xente e por como viven eles. Podo opinar que hai persoas non aptas para ter animais, pero non por iso son delincuentes», dice.

Expedientes 2019

El año pasado, la Pacprona de la Comandancia de Lugo realizó unos 400 expedientes, incluyéndose aquí los administrativos y los penales. «Soemos ter entre sete ou oito casos penais por ano e o que mais temos son temas de residuos, seguidos de animais exóticos (comercio ilícito por internet). Tamén se producen algúns verquidos, pero non acostuman ser problemáticos. Soen ser puríns que veñen dados por imprudencias», matiza el jefe de la Pacprona.

En cuanto a los ataques de lobo, el equipo de Braña acude a la zona cero por interés propio. «Van os axentes medioambientais, comproban os ataques en menos de 24 horas e non sempre certifican que foi o lobo. É algo complexo porque hai que estudar o contexto e é complicado corroboralo. Moitas veces ata os biólogos teñen problemas de determinar se foi un can ou un lobo o protagonista do ataque», concluye uno de los sargentos que más vocación siente por su trabajo.

«Os que maltratan os animais teñen unha especie de ira que desquitan cos seres mais indefensos»

«Prohibiría totalmente ter animais salvaxes en cautividade; non son de compañía e precisan estar no seu medio»

«No caso do becerro recheo de veleno creo que usaron algún tipo de produto comercial non prohibido»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
16 votos
Comentarios

«Moitas veces chámannos por maltrato e quen peor está é o dono dos animais»