«É un orgullo ser de Cabo Verde e de Burela, son 'afropataqueira'»

A deportista Marga Moreira, que xoga no Ensino de baloncesto, estudou no colexio do Pilar de Foz e logo fixo o Bacharelato e un Ciclo Superior en Burela


BURELA / LA VOZ

Esforzo, respecto, compañeirismo e superación son catro das máximas que guían o día a día de Margarita Moreira Gómez, xogadora burelense de 22 anos do Durán Maquinaria Ensino, que acaba de ascender á máxima categoría do baloncesto feminino español, e exemplo de que a integración real da comunidade caboverdiana de Burela é posible pese ás dificultades.

-¿Podería explicar algúns apuntes da súa biografía?

-Nacín en Burela no 1995. Miña nai, María Rosario, que con 15 anos emigrou de Cabo Verde a Madrid, traballa coidando xente maior, e meu pai, que se chama Antonio, é mariñeiro. Eles chegaron a Burela hai uns trinta anos e son a pequena de cinco porque teño tres irmáns maiores, un que vive en París e dous que son mariñeiros e están casados en Burela, e unha irmá.

-Filla de inmigrantes, ¿que dificultades atopou á hora de integrarse e facer amigos?

-Houbo momentos difíciles nos que escoitei certos comentarios. De pequena era algo inquieta e hiperactiva, non tiña metas, pero meus pais sempre estiveron enriba para que saíse adiante e me relacionase con todo o mundo. Estudei no colexio do Pilar de Foz, onde a maioría dos nenos da clase eran brancos, e logo fixen o Bacharelato e o Ciclo Superior en Animación de actividades físicas e deportivas nun instituto de Burela. Agora estou facendo un curso de socorrismo en instalacións acuáticas, un proxecto do Concello de Lugo. Todo iso permitiume ter moitos coñecidos dos dous lugares. O meu grupo de amigos chámase «Auts».

-¿Que papel xogou o deporte nese proceso?

-A min axudoume bastante. Empecei co atletismo, a correr, en segundo de Primaria, e en cuarto, con 12 anos, comecei co baloncesto, que me gustaba moito, e cambioume a vida. E se as notas baixaban, meus pais sempre tiñan un as na manga porque o deporte facíame feliz e permitíame interactuar con outros nenos. O deporte non é só xogar e competir, senón que dá valores como o respecto e o compañeirismo. Algo que cando es adolescente e estás nunha etapa difícil no o ves, pero que te acaba fortalecendo.

-Pandillas que se mesturan pouco, moito fracaso escolar, locais hostaleiros aos que só van caboverdianos ou brancos... Colectivos docentes e sociais expresaron nos últimos días a súa preocupación pola falta de «integración real» en Burela. ¿Como valora vostede a situación?

-Entendo que é difícil vir dun sitio totalmente distinto, como viñeron meus pais, por exemplo, e ter que formarte para conseguir avanzar e sacar os estudos. Verte fóra do teu lugar nato é difícil, como me pasou a min o primeiro mes que estiven en Lugo, que me resultou moi difícil estar lonxe da casa, da familia, dos amigos... Pero tes que intentar buscar algo que te motive e te faga interactuar e integrarte cos demais. Intentar coñecer a máis persoas que non sexan do teu círculo de amigos. Abrirte un pouco e ser menos cerrado coas túas cousas. Vale que cada un ten a súa cultura, pero hai que abrirse á diversidade. E logo é coma todo na vida: eu pódome levar mellor cunha persoa que con outra, pero intentalo é fundamental. E Burela é un sitio perfecto para a integración ao que só lle falta iso: abrirse un pouco para coñecer aos demais. Eu nunca renego da miña orixe e da miña cultura nin do lugar onde me criei. Para min é un orgullo ser de Cabo Verde e de Burela, son «afropataqueira».

-¿Xa sabe que vai facer a tempada que vén?

-Aínda non. Se veñen ofertas, terei que avalialas. O baloncesto gústame moito e creo que teño moito que mellorar, polo que seguirei adestrando e xogando porque quero seguir aprendendo.

«Burela é perfecta para integración, só lle falta que uns se abran un pouco para coñecer aos outros»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
23 votos
Comentarios

«É un orgullo ser de Cabo Verde e de Burela, son 'afropataqueira'»