«Vivimos tan á présa que esquecemos que os nenos non entenden de reloxo»

Estefanía Eijo e Encarna Santos asesoran a unhas trescentas familias da Mariña con outros tantos nenos de entre 0 e 3 anos


Viveiro / La Voz

Desde que nace ata que cumpre tres anos, un neno vive a etapa máis crucial da súa vida. O amor, a tranquilidade, os mimos e a dedicación que reciba por parte da súa familia nese tempo van marcar o comportamento afectivo que teña o resto da súa vida. Con el e cos demais. Sobre ese principio tan básico, pero que nos tempos que corren se olvida con demasiada frecuencia, xiran as sesións que organiza o proxecto Educando en Familia, que no curso actual asesora a máis de 450 familias con nenos de 0 a 3 anos da provincia de Lugo. Delas, máis de 300 son da Mariña. O resto viven na Terra Chá ou en Lugo centro, como explican dúas das súas orientadoras: Estefanía Eijo Maseda e Encarna Santos.

?Educando en Familia é herdeiro de Preescolar na Casa, que naceu a finais dos anos setenta, cando a sociedade era moi distinta, non había garderías... ¿Por que segue sendo importante un proxecto coma este na actualidade?

?Encarna: A educación nos primeiros anos sempre foi importante, pero máis nestes momentos de cambios constantes, onde os pais teñen moitas obrigas e moito traballo aparte da dedicación completa aos seus fillos e fillas, sobre todo nos tres primeiros anos, que son tan importantes. Vivimos tan á présa que esquecemos que os nenos non entenden de reloxo, eles están ao seu ritmo. E é aí onde nós, como pais, fallamos neste momento. Pero non porque sexamos peores nais ou peores pais do que eramos antes, senón porque a sociedade nolo está esixindo.

?¿En que se traduce nos nenos ese «vivir á présa» dos pais?

?Encarna: Conleva que non respectemos as etapas evolutivas e os ritmos dos nenos. Queremos que desde etapas moi temperás consigan unhas habilidades e destrezas para as que aínda non están capacitados polo seu desarrollo evolutivo. Cousas para as que hai que esperar que o tempo chegue, e iso require paciencia. De aí que moitas veces falemos dos avós, unha figura súper importante na vida dos nenos porque dan esa paciencia, esa calma, ese esperar...

?Estefanía: Creo que é importante recordarlle aos pais a importancia dos valores que queremos transmitirlle aos nosos fillos. Parece que vivimos tan á presa que só nos preocupamos de que teñan as súas necesidades básicas cubertas e de tirar para diante.

?¿A que valores se refire?

?Estefanía: Por exemplo, ao respecto. Ao respecto a si mesmos e ás súas ideas, pero tamén aos demais e ás ideas dos demais. Á empatía, que é tan importante porque poucas veces nos poñemos no lugar do outro. Penso que iso é unha das cousas que máis lles temos que axudar a desenrolar desde a primeira infancia. A que o neno se poña no lugar do outro. E nós, como pais, somos exemplos diso. Segundo actúes ti coa familia, coa parella, cos seres queridos, co entorno... eles van actuar. Os nenos son o espello da súa casa, e segundo actúe un neno de dous anos, sabes como é a súa casa. A convivencia cos demais, cos adultos, aprender a respectar os turnos. Algo tan básico como ser puntual ou non. Valorar todo o que reciben, que sexan capaces de ser agradecidos co que teñen.

«O noso papel como pais non é comprarlle xoguetes aos fillos, é xogar con eles»

Estefanía Eijo e Encarna Santos consideran un erro que algúns pais traten de suplir con «cousas materiais» a falta de tempo para estar cos nenos no día a día. «Parece que suplimos o non ter tempo para eles con comprar. O noso papel como pais non é comprarlle xoguetes aos fillos, é xogar con eles», destacan. No seu rol de orientadoras, tratan de resolver moitas das dúbidas que se plantexan as familias, pero sobre todo de crear un ambiente relaxado no que intercambiar experiencias dunha maneira construtiva, debater e ir descubrindo como dar «unha resposta axeitada» ás necesidades dos seus nenos.

Grupos para «poñer o freo»

Nas clases de Educando en Familia, adultos e pequenos comparten xogos, cantigas, debuxos... Este curso, na Mariña teñen grupos en todos os municipios, de O Vicedo a Ribadeo pola costa, e de Ourol a Trabada e Riotorto polo interior, agás en Cervo e A Pontenova. Nalgúns lugares as sesións son semanais e noutros quincenais.

«Eu teño tres premisas. A primeira é o que o principal axente educador é a familia, aínda que todos esteamos para apoiar. E iso hai que absorbelo e interiorizalo. Outra é que, unha vez que se entra pola porta do grupo, poñemos o freo porque xa se vive correndo. A el vimos a relaxarnos, a disfrutar dos nosos fillos, a pasalo ben. Cando haxa que saír pola porta xa volveremos correr, pero alí non. E a última é que nada do que se fai é aleatorio. Todo está pensado para que as familias se dean conta do importante que é a adquisición de hábitos, de rutinas... Desde a forma en que nos sentamos para contar un conto á maneira de recoller os xoguetes. Trátase de que os pais absorban cousas que despois podan aplicar na casa», conclúe Estefanía Eijo Maseda.

«Todos estamos para apoiar, pero a familia é a que ten que levar a batuta da educación dun fillo»
«Ir á gardería non é incompatible cos grupos de Educando en familia, son cousas diferentes»
«Antes ao parque ías xogar, non a comparar o que fan os fillos dun co que fan os fillos doutro»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos
Comentarios

«Vivimos tan á présa que esquecemos que os nenos non entenden de reloxo»