Hai 67 anos: abría o Cine Basanta en Celeiro

Pechou definitivamente en 1971


A mediados do século XX funcionaban xa varias salas de cine na bisbarra: en Viveiro, o Pastor Díaz, rexentado por Jesús Fojo e os irmáns Fernández de Ortigueira, e o Moderno, administrado por Jesús Fojo Díaz e mailo seu fillo David; tamén contaban no Vicedo cun Cine Teatro, o Avenida, de Justo Infante Trasancos, e no Barqueiro, co Beaz, de 300 butacas (74 nenos, e 226, xeral), propiedade de Antonio Beaz Pereiras, e Cine Barquero, de Manuel Aguiar Castrillón, con 10 cadeiras de brazos, 70 localidades en xeral e 70 para nenos.

O celuloide daba pasta, e a industria cinematográfica fascinaba o planeta: tiñas as rutilantes estrelas de Hollywood na parroquia, aí, a dez metros entre a pantalla e a túa butaca. A fábrica dos soños producía felicidade en tempos de postguerras e penurias.

Un sábado, 26 de Novembro de 1949, o patio con 350 butacas, entreplanta (100 asentos) e xeral (popularmente chamada cazola, 50 asentos) ateigáronse de espectadores ilusionados por asistir á inauguración do séptimo arte en Celeiro. O anuncio do evento movilizou a toda a vila (a propia etimoloxía de cine vén do grego Kineo = mover; mover fotogramas). Ávidos de participaren nun momento histórico para a localidade, serían as primeiras testemuñas da aparición do cinema no porto, unha industria dos irmáns Lumiére que copiaran o invento de Alva Edison, o Kinetoscopio, e patentaron o negocio aberto ao público co nome de cinematógrafo, previo paso da clientela polo despacho de billetes. Et voilà, saiulles de película!

 

Presentou a gala o mago ferrolán Moreno como mestre de cerimonias e de seguido pasouse o inefable NO-DO, aquel noticiario en branco e negro e aguia imperial con inauguracións de pantanos, Semanas Santas en Sevilla e fútbol a galope: todo era goles de Franco, digooo... goles do equipo de Franco. De seguido, o filme Festa Brava, protagonizado pola acuática Esther Wiliams e o chico de rigor, Ricardo Montalbán. Foi a estrea do Cine Basanta, propiedade do celeirés Jesús Basanta Grandío. Prezos: butaca, 5 pesetas; entreplanta, 3, e xeral, 1 peseta.

O edificio, obra do constructor Rego, con escaiola madrileña Arcos iría acomodándose ás innovacións da industria: pantalla normal, panorámica nas cintas da Paramount e Cinemascope nas da Fox; todas, iluminadas arredor como arco da vella.

Con sesións de xoves, sábados, domingos e luns os operadores Guillermo Díaz, Jesús Basanta e o vasco Manuel proxectarían títulos inesquecibles: Doctor Zhivago, Ben-Hur, El último cuplé… Pero dous foron os de máis sona, Lo que el viento se llevó (cóntame Xuxo Basanta que un representante da Metro-Goldwin-Mayer, pegadiño a el, fiscalizou o número de entradas vendidas porque a productora embolsábase unha porcentaxe.

Contrato

O contrato de emisión era por dez días, pero o éxito daquel glamour logrou ampliar cinco xornadas máis, con sesións diarias: Clark Gable foi re-cargable). Lembra Xuxo que outro “taquillazo”, Gigante, suspendérase a emisión dous días por un temporal que derrubara o tendido eléctrico de Lavandeiras. Os nenos da década dos 60 tamén recordamos con agarimo ao dependente da cantina, Francisco Cora, pacientísimo coa marabunta de cativos: -Señor Marinero, un oranxe Crush, tofes de chocolate, a min, galletas Barreal!!!

Os cines das vilas manterán sempre as portas abertas no acerbo sociocultural dos pobos; Cine Basanta pechou definitivamente en 1971, pero segue proxectando a memoria común de Celeiro. As crónicas entrañables e os soños en celuloide ocuparán sempre a primeira fila da nostalxia, rebobinándose sen FIN.

*Vicente Míguez, secretario de Terra de Viveiro.

Abriu o 26 de novembro do ano 1949 cun patio

de 350 butacas

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos
Comentarios

Hai 67 anos: abría o Cine Basanta en Celeiro