As feiras e festas das San Lucas e o coche de Botes


Arelación Foz-Mondoñedo rexístrase dende tempos moi afastados. Vellos papeis falan de que a primeira actividade mercantil dos da beiramar foi a venda de peixe fresco nos mercados daquela cidade; labor que se mantivo ó longo dos séculos chegando naturalmente ata os nosos días.

A pé ou coas burras, primeiro; nos coches de liña e xa máis tarde nos alugados ou nos propios, a cotiá presencia das vendedoras focegas entre as xentes da Paula fixo que aquelas chegasen a formar parte da xeografía humana da histórica cidade e que alí acadaran unha recoñecida popularidade entón.

Por outra banda a relación foi recíproca xa que pode considerarse que Mondoñedo ? co Valadouro e Lourenzá ? foron os pioneiros do veraneo focego e xa o xornal ?El Baluarte de Galicia?, da cidade do Masma, o 19 de xullo de 1892 (hai disto 123 anos), noticiaba: ?Ha salido para Foz, con objeto de tomar baños, don Felipe Carrera, acompañado de su distinguida esposa doña Carmen Robles?.

Don Xosé Trapero Pardo, insigne xornalista e escritor, metade chairego e metade mindoniense que vivíu todo o século pasado, ata o ano 95, comentábanos este feito e relacionaba os nomes das familias que cada ano acudían polo verán a Foz dende os primeiros do século XX.

Xa por esas datas meu tío-avó Antonio de Botes establecera servicio de viaxeiros entre Foz e Mondoñedo, en flamante dilixencia tirada por cabalos, que algúns días seguía a Baamonde para levar ós emigrantes que alí collían o tren para A Coruña, onde embarcaban, como é coñecido, para as lonxanas Américas...

En 1922 Botes mercou un Dion Bouton, coche francés que distribuía para o norte da península o mindoniense de Viloalle don Xosé Barro, establecido en Chavín con importante industria do automóvil.

Mecanizábase así o medio, non tardando en adquirir outra unidade idéntica que en ambos costados lucía o nome de El Focense. Ó pouco tempo en desgraciada manobra Antonio de Botes perdía a vida nunha rúa de Mondoñedo; conducía o coche o seu fillo José.

O coche de Botes foi perante moitos anos o cordón umbilical que xunguíu a ambos pobos. Cara a aquél ían as caixas das pescantiñas cheas de peixe que para a volta cargaban dos magníficos froitos da horta daquel val.

Chegadas as San Lucas o coche- ateigado de viaxeiros mesmo na ?baca?- redobraba os esforzos para transportar a tanta e tanta parroquia.

En decembro de 1965 finou Xosé, o fillo do promotor. O coche seguíu acudindo á Cidade Episcopal levado polo seu fillo Antonio ata que, pasados algúns anos, os herdeiros venderon a empresa; rachaba así o cordón umbilical da tradicional relación focego-mindoniense.

Endexamáis o coche de Antonio de Botes voltou ás históricas feiras e festas das San Lucas.

Suso Fernández é o Cronista Oficial de Foz.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

As feiras e festas das San Lucas e o coche de Botes