Bo día

Sole Gondar. 47 anos. Carballo


Petaron na porta e sentiu arrepíos, rechiou os dentes, as pingas de suor salgaban os beizos, as bágoas abaneaban caladiñas e mudas. Espida de sorrisos e baleira de murmuracións ficou queda escoitando, axexando aniñada, axeonllada, tremendo e non só de frío. O vento que zoaba mainiño, dobrando a esquina, deixou no peitoril unha mensaxe de melancolía que lle recordaba a tranquilidade perdida.

Unha dentada soou e os alicerces da alma ventaron o medo, non deixou de suar, mais de súpeto tornou a un seco, cheirento e espeso suor. As bágoas esvaecéronse insípidas e vergoñentas, colleu forza e berrou, coseu as ás e voou. Pechou as pálpebras con tanta carraxe contida que as pestanas atravesaron as meniñas, para non ver, por que o que non se ve, nin se oe, nin se sinte: NON SE VIVE.

Achegouse ao espello e debuxou uns beizos de vermello paixón, unhas meixelas de rosa profundo e nas pálpebras azul aceiro. Abriu o roupeiro e se vestiu de dignidade e carisma. Din que polas rúas empedradas paseaban dúas Marías, portando por estandarte as cores da alegría, mofándose do vento, da auga e da xente que non as entendía. Loitadoras enxebres, sementadoras de soños que nos din ao pasar: BO DÍA.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
15 votos
Comentarios

Bo día