Agosto do 36


Hoxe erguinme algo máis cedo do habitual. É o tempo da sega e parece que o sol vai quentar. Poño a roupa de cada día, ese pantalón sucio polo baixo e con algunha que outra rotura; a camisa rachada nos cóbados e os zapatos que me fan encoller as dedas.

Non me podo queixar, polo menos teño roupa, outros nin iso. Meus pais levan ergueitos case unha hora, miña nai está a facernos o almorzo a meus tres irmáns e a min; eles xa almorzaran e meu pai vai levar as vacas.

Chegan uns homes, petan á porta, e con rostro serio preguntan por meu pai. Veñen a citalo dentro dunhas horas diante da casa do concello. Como el é concelleiro, supóñome que será para amañar algúns papeis. Á tarde, meu pai pon a roupa dos domingos, quere ir ben arranxado á cita. Antes de saír pola porta, vírase, centra a súa mirada en min e dime: «Neno, coida das vacas que eu logo hei de volver». Mentira! Non volve e non o fará xamais, o seu último leito será unha cuneta. Eu, un neno de soamente 10 anos, que apenas sabe ler e escribir, declárome o novo home da casa, non me queda outra.

María Alejandra Barco Tojo, 15 anos. Cardeiro, Boimorto. Estudante.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos
Comentarios

Agosto do 36