A lenda do fantástico mundo dos números

Un mundo paralelo ao noso, no que viven millóns de números, o cal non coñecen os humanos.

Ese é o fantástico mundo dos números.

Existen todo tipo de números, pares ou impares, gordos ou fracos, altos ou baixos. De todo tipo.

Os máis correntes, botados por unanimidade de números, son os da aldea numérica.

O seu alcalde é o número 8, gordiño e moi simpático; o 1 e o 2, están casados.

Non son nada ricos, ao contrario, tiran un pouco a pobres; o número 3, que vai de matón pola vida, é un famoso actor de cine ao que lle sobran os cartos; o 4 é o típico vello das cartas.

Pasase o día apostando, e hai que admitir que non o fai nada mal; o 5 é o gardacostas do 6. Este é o representante do 3; o 7, e un verdadeiro ceo.

Ninguén xamais se portara tan ben coa comunidade e cos seus veciños, nin foi tan sabio.

Eses son os máis normais, logo están os números compostos.

Eses son infinitos, é mellor non dicilos ou nunca terminaríamos.

Cada un ten a súa historia, a súa vida, o seu todo. A súas casas, son, como non, os libros de mates.

Os números máis pícaros, os dos grafitis, píntanos todos. Entón, as fachadas (as portadas dos libros) están todas pintadas.

Para que despois, os mestres culpen aos seus alumnos por pintar os libros.

Esquecinme antes de contarvos que os números poden viaxar dun mundo á outro.

Grazas a iso, poden ir ás escolas e meterse nos libros de matemáticas ou ir á biblioteca en busca de información.

Tedes que darvos de conta de que se non existisen as clases de matemáticas, os números non poderían saber nada dos seus antepasados.

As mates, para eles, é algo así como historia.

Eu estiven nese mundo, e aconsello que se suban ó primeiro libro de mates que encontren.

É un mundo fabuloso ao que aconsello viaxar.