soleira : Sobre certos medos

O meu vello amigo Ramón Lugrís, en carta ao director deste xornal, do día 2 deste mes, faise eco dun comentario meu sobre o medo ao federalismo, co que concorda, e, ademais, refírese a outros medos moi do noso tempo. ¿A que se debe, neste tempo noso, que haxa tantos medos?

Os nenos teñen medo porque non teñen unha idea clara do mundo, ou porque, neste, hai moitas cousas que non comprenden. Algo semellante ocorre na adolescencia, é dicir, cando a personalidade non está aínda feita. Pero, ¿que ocorre para que no noso tempo, e neste país, haxa tantos medos?

As explicacións seguro que poden ser diversas e, ao mellor, concorrentes. Eu poría en primeiro termo a notoria incultura cívica que padecemos en España. Incultura que xera medo ao descoñecido, que é case todo. A seguridade só a dá, para algúns, o que nos é coñecido de cada día.

Outros poden pensar que, ademais do anterior, sucede que non só é incultura cívica o que padecemos senón incultura xeral, que é o que eu penso. Incultura que aínda é subliñada e acentuada polo sistema a través de certos medios, por algúns partidos e por determinados intereses.

¿Será que o sistema xa nos converteu nunha sociedade infantil a forza de tanto recuar en moitas posibilidades intelectuais, unha sociedade que rende culto aos trebellos e non ás ideas e que, coas imaxes, se sente liberada de todo pensamento, das ideas e aínda do raciocinio? ¿Por que o noso mundo é dos expertos e non dos humanistas?