gaiás: ¿Despilfarro en plena crisis? : | Xan Carlos Ansia Portavoz da Plataforma Cultura Si Mausoleo Non Un dispendio inxustificable

Estas son as letras coas que se escribiu a idea da Cidade da Cultura: imposición, prepotencia e megalomanía foron as pautas de conduta que levantaron as custosas pedras do monte Gaiás. Desprezo polo interese xeral é o cemento co que se continua a traballar en tan inspirado adefesio.

É xa un deber cívico tomar medidas extraordinarias de recorte orzamentario dos gastos da Cidade da Cultura, coa paralización definitiva das obras non iniciadas e a reconversión dos edificios construídos en destinos de uso que supoñan aforro, eficiencia e eficacia dos recursos públicos.

A continuidade da Cidade da Cultura supón un burato de centos de millóns de euros do erario público que neste momento de crise e medidas de contención do gasto non pode seguir adiante. Non é xustificable manter o luxo e dispendio do Gaiás e mentres tanto reducir os orzamentos en materia social, sanitaria ou educativa. Mais de dez anos de descontrol e ideas disparatadas que pagamos alegremente todos os cidadáns, por obra e graza duns mandatarios preocupados, única e exclusivamente, por perpetuarse no poder e vivir de alto standing. Demasiado tempo para seguir cos brazos cruzados e a dicir que chove.

A cegata obcecación polo derroche e o mal gasto na Cidade da Cultura ten nomes e apelidos. Desde os delirios de grandeza de Fraga Iribarne ao oportunismo localista e chabacano de Sánchez Bugallo. Cun intermedio de estulticia colaboradora de Touriño e Quintana ata a presente improvisación e frivolidade de Núñez Feijoo. Son os políticos culpables dese saco sen fondo no que rematou por converterse a Cidade da Cultura. Convictos e confesos. Estes son os presuntos políticos que nos gobernaron e gobernan.