páxinas soltas : Funcionarios

Fronte aos insistentes rumores dunha conxelación salarial dos funcionarios, que algúns ven non só conveniente senón xusta, hai que facer algunhas puntualizacións. A primeira é obvia, pero con frecuencia esquécese: os letrados do Consello de Estado, os maxistrados, notarios, rexistradores, catedráticos de universidade... son só unha minoría, a puntiña dunha gran pirámide social formada por xentes que ou son mileuristas ou xuntando dous salarios e facendo economías conseguen con dificultade sacar adiante unha familia.

A segunda é que estes privilexiados que conseguiron unha seguridade a base de esforzo e sacrificios (oposicións incluídas) son aqueles pringaos dos anos das vacas gordas nos que as estradas se encheron de BMW e os abrigos de visión deixaron de ser un signo de identidade da burguesía acomodada. Os mesmos que viron desprezado o seu traballo, modestamente pagado, por rapaces que só soñaban con deixar os libros para integrarse na sociedade do ladrillo, o cochazo, o chalé e as vacacións no Caribe.

Os funcionarios foron un dos poucos colectivos que non se beneficiou do negocio da construción, ben ao contrario. Todo se encareceu e perderon poder adquisitivo. Naqueles anos conseguir que un carpinteiro, un pintor, un fontaneiro, un electricista, un simple peón de albanel fose a unha casa para unha pequena obra era algo que se pagaba a prezo de ouro e que ademais había que agradecer como un favor.

Nin provocaron a crise nin sacaron proveito da situación que levou a ela. Que non digan que é xusto conxelarnos o soldo, ¡contra!