Dicen que el mal humor que escenificaba al interpretar a Don Crisanto, el cura ficticio de la serie Padre Casares, poco tenía que ver con el carácter jocoso y sarcástico que manifestaba en la vida real. Fue precisamente esa interpretación la última que hizo Tuto Vázquez, que tuvo que abandonarla a causa de una larga enfermedad que le causó ayer la muerte a los 63 años. Nacido en Ribeira en 1947, este licenciado en arte dramática por el Instituto del Teatro de Barcelona se convirtió en un actor televisivo con experiencia en cine, radio y doblaje. Comenzó en la interpretación en los años sesenta actuando con diversas compañías teatrales. En la segunda mitad de los ochenta y noventa desarrolló su labor principalmente en TVG. Además de Padre Casares , también intervino en las producciones de Voz Audiovisual As leis de Celavella y Mareas Vivas, en la que fue muy popular interpretando el papel de Ramón Couto. Fue precisamente su hijo ficticio en este exitoso proyecto, el arousano Carlos Blanco, quien al conocer la noticia decía que «de Tuto existe unha frase que facíamos nosa todos os compañeiros do grupo teatral no que participábamos cando nos tíñamos que vestir de algo raro como un bispo e era 'o que hai que facer para non ir ao mar'». El también ribeirense y actor, Quico Cadaval desvelaba ayer: «Tuto dábame o título de segundo mellor actor de Ribeira en broma». Además, Cadaval considera que Vázquez «trataba por igual á xente importante que e á normal, escapando da maldición dos actores que se creen con dereito a ser déspotas co resto da xente». La comitiva fúnebre saldrá del tanatorio coruñés Servisa para el posterior entierro en el cementerio de Feáns. El funeral tendrá lugar en la Iglesia Parroquial de San Rosendo.
graciñas Tuto, gracias por facerme o traballo tan facil e compartir eses bos momentos de rodaxe, como cada luns falabamos dos partidos do noso Depor, moitas gracias por todo, os teus compañeiros de Padre Casares votaremoste de menos, pero creo que eu un pouco maís, por iso Gracias.
Si cuando era pequeño no vi los Roper en la TVG mas de veinte veces no los vi nunca ,ahí me llamaba la atención los diálogos y las voces de los actores que las doblaban ,cuando crecí supe que era Tuto quien doblaba a George Roper y cada vez que salía en televisión me hacía ilusión acordarme que todos los actores que doblaban esa serie me hicieron ser muy feliz en esa etapa de mi vida ,después vi "Mareas vivas" y Tuto era genial y que decir cuando empezó en "Padre Casares" que hizo de maravilla el papel de Don Crisanto y que será difícil de olvidar ,Tuto donde estés espero que sepas que nos hiciste felices al hacernos reir ,grácias por ello ,hasta siempre .
Lurpia!!!!!!!.....Non hai no noso país quen exprese con tanta veracidade o significado de LURPIA!!!!!!!!!
Unha pena.
Fuiste de los nuestros.
De ese gran equipo que conforman pacientes y familiares.
Miembro de esa enfermedad que destruye pero también nos hace más humanos.
Fuiste un ejemplo, como todos los enfermos de cáncer, de dignidad, de coraje, del valor que nos demostrais a los que estamos a vuestro lado en momentos tan drámaticos como el " enganche " a la quimio y casi siempre a la radio.
Jamás olvidaré tu " retranca " en los partidos que compartíamos en el Materno con el " arbitraje " de los extraodinarios profesionales del Materno, Canalejo y Oncológico.
A mis hijos y a mí, nos toca seguir " jugando la prórroga ", con y para nuestro ser más querido, pero no nos sirve de consuelo que nosotros sigamos en el campo y tu te hayas ido.
Gracias, MAESTRO, por tus enseñanzas en Estudio XXI y los deliciosos momentos que pude pasar junto a tí.
Adíos amigo.
Moitas gracias polos bos momentos que pasei con vostede vendo a televisión, e moitas gracias pola súa amabilidade en Ribeira, cando na praia, o vía, e non me podía resistir a preguntarlle polos novos capítulos dalgunha serie. Descanse en paz
Lo conoci como Don José Manuel, en 4 de EGB. Recuerdo sus clases, las marionetas, el tangram, pero sobre todo su forma de ser: afable, cercano, tratando a todo el mundo por igual, y siempre de buen humor. DEP
GRACIAS. Gracias por ser capaz de enseñarnos cousas no colexio facendonos rir moitas veces.Gracias pola paciencia que tiñas connosco.Gracias polos momentos de entretenimiento que nos diches na television, tanto dobrando como facendo papeles inesquecibles.En definitiva gracias por ser ti mesmo,incluso nos momentos de fama.Non te esqueceremos D. Jose Manuel,que era como te chamavamos na escola.O meu sentido pesame para a familia e tamen para os seus compañeiros de profesion,dun dous teus orgullosos alumnos.
Adiós mi pitufo gruñón, cuantos buenos momentos y cuantos gruñidos cariñosos, cuanta generosidad como compañero, que grandisima persona se va, dejando un gran vacío entre los que tuvimos el privilegio de compartirte.
La verdad, no es que fuese de mis actores favoritos, ni tampoco seguia su trayectoria, ni su obra, pero si me hacia mucha gracia en la serie y era de mis personajes favoritos. Tenia bastante sorna y me gustaban mucho sus discusiones con el alcalde, si hombre, este que es amigo de Manquiña y que en la serie hace de comunista... que no me acuerdo ahora del nombre.
Lo siento mucho, por su familia y por sus compañeros de trabajo, se ha perdido una persona muy simpática.
Es un día triste, una gran pérdida para el cine gallego, una persona de una calidez y calidad estupenda, te echaremos de menos tuto, quedas en nuestras memorias
Era uno de los mejores actores, le vimos en As leis de Celavella i Padre Casares, sentimos mucho que dejase Padre Casares, aunque el actor que lo hace ahora también lo hace muy bien. Sentimos mucho su muerte, veiamos ambas series por la tv gallega en el canal digital, ahora ya no está en el digital, seguimos viendo padre casares por internet. Nuestro cariño para su familia.
Don Jose Manuel fue mi profesor en 1º de E.G.B. allá por los primeros 70's en el Colegio Peñarredonda, era un soplo de aire fresco en el opresivo ambiente de un colegio del Opus.
Aun recuerdo el interminable cuento del "Rey Valiente" que narraba las tardes de lluvia y no saliamos al patio.... siempre queriamos lluvia...
Sempre estarás nas nosas lembranzas pola boa persoa que eras e como o fantastico actor que nos amosabas trala tv. Queremoste!
Dende a costa da morte mandamos o noso mais sentido pésame. Grupos de teatro coma "Badius" , sempre lembraran as súas interpretacións, tan naturais e seguiran sendo un referente a hora de crear os nosos personaxes. Ata sempre.
Lembrome de velo a cotío saindo do estadio de riazor ou paseando pola ronda. A xente o saudaba e sempre acenaba co seu peculiar mirar de esguello.
Teñome rido moito cos seus papeis, porque sempre lle permitian sacar a sua retranca.
Agardo que lle vaia moi ben no outro lado.
Agora é Deus o que ten que roelo.
Unha aperta para a sua familia tamen.
Que perda máis triste. A túa barba e os abrazos tan doces. Levámoste no noso corazón. Un abrazo compañeiro.
Querémoste Tuto. Gran maestro.O esceario galego levanta o telón para darche todos os aplausos que che faltaban todavia. Gran corazón e humildade. Admiración por tí. Descansa en paz co teu amor Maria José.
Este 2010 ha sido la cara y la cruz del arte dramático en nuestra tierra. La cara, porque un actor gallego ha ganado un goya y la cruz por la pérdidad de uno de los actores más entrañables del panorama, de una generación de actores que jamás se repetirá; Manuel Lorenzo, Celso Bugallo, etc...Siempre quise hacer teatro, ahora, sé que es el momento de empezar. Gracias,por todo.
unha perda para todos.
Unha mágoa que nos deixe un gran actor e máis sendo tan novo. Unha aperta a onde queira que estés, Tuto!
Sempre te lembraremos. Seguirás cada día no traballo diario... ata sempre Tutus!!
Gran actor onde os haxa, si señor. Sorte na viaxe
Po lo menos na calle era unha persoa normal, non deses/as que se lles sube demáis o éxito a cachola.
Siempre quedará el recuerdo de aquel profesor de 4º de EGB con el que recitábamos poesía, hacíamos guiñol, resolvíamos jeroglíficos, jugábamos al tangram... Para mí no se ha ido un actor, se ha ido un entrañable profesor de la infancia, de los que no había muchos.
Sen desmerecer a ninguén, eu deixei de ver Padre Casares cando deixou a serie. Era xenial.
As miñas condolencias á súa familia.
Fai anos que non te vexo, e entristéceme ver a esquela do teu felecemento amigo Vázquez. Conservo as cintas de serie Mareas Vivas que rodaches no meu pobo natal de Laxe e que ahora mais que nunca volverie a ver. O artigo In Memoriam que escribe noso común amigo Santiago Fernández éncheme de recordos e enécdotas dos nosos anos (1963-65) na Escola Normal de Maxisterio.
Que no novo escenario celestial sigas tendo tanto éxito como no terreal. Bo viaxe amigo Tuto.
Aparte de salir en Mareas Vivas y Padre Casares, también hacía de borracho en los primeros capítulos de Pratos Combinados. Toda una leyenda de la TVG, un simpático personaje que no dejaba indiferente a nadie. DEP artista.
En mis años de estudiante de EGB (años 70), tuve un profesor llamado José Manuel Vázquez, "El Dire", que era capaz de "domesticar" a más de 60 fierecillas en una clase con una sonrisa, y además hacía teatro. En definitiva, un MAESTRO del que siempre guardaré un grato recuerdo.
Hoxe lembraremos ó entrañalbe Tuto aqueles que chegamos a coñecelo, e ós que sen facelo o querían polas personaxes que el creou. Pero tamén lembraremos a María José á súa compañeira na vida, finada hai un par de anos, e ca que algúns tivemos a sorte de albiscar qué era eso do teatro.
O barrio de Monelos da Coruña está hoxe de luto. Haberá que mollalo tomando unhas cuncas de viño nos "Belés".
Descansade os dous en paz.
La ley de protección de datos obliga a consectetuer adipiscing elit. Donec pulvinar pretium lectus. Cras iaculis, dolor sit amet dignissim scelerisque, metus lorem pellentesque ante, ut euismod pede pede at metus. Pellentesque neque. In posuere. Aliquam sit amet tellus in justo sagittis vulputate. Ut dictum vulputate pede. Praesent et pede sed sapien scelerisque commodo. Nunc tortor arcu, lobortis et, rutrum in, lobortis et, lectus. Fusce posuere lacus a est. Donec tristique tortor eu pede.
graciñas Tuto, gracias por facerme o traballo tan facil e compartir eses bos momentos de rodaxe, como cada luns falabamos dos partidos do noso Depor, moitas gracias por ...
OpinaSi cuando era pequeño no vi los Roper en la TVG mas de veinte veces no los vi nunca ,ahí me llamaba la atención los diálogos y las voces de los actores que las doblaban ...
OpinaLurpia!!!!!!!.....Non hai no noso país quen exprese con tanta veracidade o significado de LURPIA!!!!!!!!! Unha pena. ...
OpinaFuiste de los nuestros. De ese gran equipo que conforman pacientes y familiares. Miembro de esa enfermedad que destruye pero también nos hace más humanos. Fuiste un e ...
OpinaMoitas gracias polos bos momentos que pasei con vostede vendo a televisión, e moitas gracias pola súa amabilidade en Ribeira, cando na praia, o vía, e non me podía resis ...
OpinaLo conoci como Don José Manuel, en 4 de EGB. Recuerdo sus clases, las marionetas, el tangram, pero sobre todo su forma de ser: afable, cercano, tratando a todo el mundo ...
OpinaGRACIAS. Gracias por ser capaz de enseñarnos cousas no colexio facendonos rir moitas veces.Gracias pola paciencia que tiñas connosco.Gracias polos momentos de entretenim ...
OpinaAdiós mi pitufo gruñón, cuantos buenos momentos y cuantos gruñidos cariñosos, cuanta generosidad como compañero, que grandisima persona se va, dejando un gran vacío entre ...
OpinaLa verdad, no es que fuese de mis actores favoritos, ni tampoco seguia su trayectoria, ni su obra, pero si me hacia mucha gracia en la serie y era de mis personajes favo ...
OpinaEs un día triste, una gran pérdida para el cine gallego, una persona de una calidez y calidad estupenda, te echaremos de menos tuto, quedas en nuestras memorias ...
OpinaEra uno de los mejores actores, le vimos en As leis de Celavella i Padre Casares, sentimos mucho que dejase Padre Casares, aunque el actor que lo hace ahora también lo h ...
OpinaDon Jose Manuel fue mi profesor en 1º de E.G.B. allá por los primeros 70's en el Colegio Peñarredonda, era un soplo de aire fresco en el opresivo ambiente de un colegio ...
OpinaSempre estarás nas nosas lembranzas pola boa persoa que eras e como o fantastico actor que nos amosabas trala tv. Queremoste! ...
OpinaDende a costa da morte mandamos o noso mais sentido pésame. Grupos de teatro coma "Badius" , sempre lembraran as súas interpretacións, tan naturais e seguiran sendo un re ...
OpinaLembrome de velo a cotío saindo do estadio de riazor ou paseando pola ronda. A xente o saudaba e sempre acenaba co seu peculiar mirar de esguello. Teñome rido moito cos ...
OpinaQue perda máis triste. A túa barba e os abrazos tan doces. Levámoste no noso corazón. Un abrazo compañeiro. ...
OpinaQuerémoste Tuto. Gran maestro.O esceario galego levanta o telón para darche todos os aplausos que che faltaban todavia. Gran corazón e humildade. Admiración por tí. Desca ...
OpinaEste 2010 ha sido la cara y la cruz del arte dramático en nuestra tierra. La cara, porque un actor gallego ha ganado un goya y la cruz por la pérdidad de uno de los actor ...
Opinaunha perda para todos. ...
OpinaUnha mágoa que nos deixe un gran actor e máis sendo tan novo. Unha aperta a onde queira que estés, Tuto! ...
OpinaSempre te lembraremos. Seguirás cada día no traballo diario... ata sempre Tutus!! ...
OpinaGran actor onde os haxa, si señor. Sorte na viaxe ...
OpinaPo lo menos na calle era unha persoa normal, non deses/as que se lles sube demáis o éxito a cachola. ...
OpinaSiempre quedará el recuerdo de aquel profesor de 4º de EGB con el que recitábamos poesía, hacíamos guiñol, resolvíamos jeroglíficos, jugábamos al tangram... Para mí no s ...
OpinaSen desmerecer a ninguén, eu deixei de ver Padre Casares cando deixou a serie. Era xenial. As miñas condolencias á súa familia. ...
OpinaFai anos que non te vexo, e entristéceme ver a esquela do teu felecemento amigo Vázquez. Conservo as cintas de serie Mareas Vivas que rodaches no meu pobo natal de Laxe ...
OpinaAparte de salir en Mareas Vivas y Padre Casares, también hacía de borracho en los primeros capítulos de Pratos Combinados. Toda una leyenda de la TVG, un simpático perso ...
OpinaEn mis años de estudiante de EGB (años 70), tuve un profesor llamado José Manuel Vázquez, "El Dire", que era capaz de "domesticar" a más de 60 fierecillas en una clase co ...
OpinaHoxe lembraremos ó entrañalbe Tuto aqueles que chegamos a coñecelo, e ós que sen facelo o querían polas personaxes que el creou. Pero tamén lembraremos a María José á súa ...
OpinaPágina 1 de 1