PROVINCIA | CRÓNICA De cando ou presidente alindaba as vacas en Ferreira

Din que ou presidente dá Deputación ten repartido ou seu corazón de neno entre Lugo, Portomarín e Ferreira de Sampaio (Castroverde) pero onte víuselle que, como soe acontecer, un é dá casa dá súa nai, a dás tías... dá que deixou marca na nenez. De camiño á igrexa de Soutomerille, non Camiño Primitivo, a Besteiro déulle tempo de saudar ós veciños e de contar anécdotas daqueles vraos de hai tres décadas.

«Vouvos contar a primeira vez na miña vida que pasei medo. Tinga eu nove anos e téñoo ben gravado: aquí cerca meus avós levaban un prado arrendado e pola tardiña había que vir buscar as vacas para muxilas. Normalmente viñamos meu primo Toño e mais eu pero aquela vez, que ameazaba tormenta, o tinga que facer e arranquei eu só. Cando empezou a tronar e relustrar as vacas escaparon a velocidade de vertixe cara a casa, e non medio tormenta as árbores parecían cobrar vida».

Besteiro rememoraba e ou alcalde, José María Arias, cazador empedernido, ía levantando rastros e carreiros por onde ou xabarín atravesa ou camiño. Mentres lles falaba aos cardiólogos de Castroverde e dá gran feira do cabalo que celebran ou domingo, miraba ao ceo (onte foi bo día de ensilar e o ten 50 vacas de leite que manter), acordando un dito do seu pobo: «Aire cara a Neira, balde á goteira».