«Había que deixar testemuña dun oficio que desaparecía»

ESCULTOR E COLECCIONISTA

• Autor del comentario:

  Localidad:

  a.?a. | santiago

• ImprimirVolver

PILI PROL

?ta o día 24 aínda se pode visitar en Área Central a exposición O afiador e o seu oficio que, co apoio da Fundación Sotelo Blanco, presenta aparellos recompilados polo coleccionista e escultor Florencio de Arboiro sobre un dos oficios máis característicos de Galicia. Para este ourensán de San Xoán de Río, o seu cos afiadores é algo máis ca unha paixón.

-¿De onde vén esta afección?

-O tema da arte herdeino do meu avó, que era un artista aínda que non podía vivir da escultura.

-¿E o de coleccionar trebellos de afiador?

-Como artista de pobo, non podía deixar pasar un oficio que desaparecía. Crieime en ambiente de afiadores, de aquí saíron pobos enteiros de homes que se dedicaban a afiar. Había que deixar testemuña desta cultura.

-Hoxe ten esta colección incrible.

-A mellor do mundo. Na Arxentina falaban de afiadores italianos, e fun a Italia a localizalos, no Val de Resia, lindando con Eslovenia. A miña sorpresa foi que eles descoñecían o mundo dos afiadores de Ourense, pero era case un mundo paralelo, cunha xeografía como pode ser a de Chandrexa e un oficio coas mesmas peculiaridades, aínda que as rodas son distintas. Tamén contactei cos afiadores do Pirineo Francés.

-¿Que é unha tarazana?

-A roda de afiar en barallete, o idioma dos afiadores. Agora o estamos a traducir ao francés, o inglés, o alemán e o italiano.