La Voz de Galicia

ENTREVISTA | Bárbara González«Se escribes es coma o becho raro da clase»

• Autor del comentario:

  Pablo Pazos

  Localidad:

  redacción

• ImprimirVolver

Bárbara González converteuse na cuarta e derradeira gañadora dos Relatos de Verán grazas ao relato ¡Arriba el telón! , no que reflexiona sobre a existencia humana.

-É unha historia filosófica, inspirada na miña vida, no que vexo arredor, na xente... Por que estamos aquí, que imos facer. -¿Como xurdiu a idea de escoller o teatro como metáfora da vida e as súas motivacións?

-Veume como un flash á cabeza. «O mundo é teatro», como dixo Calderón. Á xente, ás veces, agocha o que sinte de verdade, ponse unha máscara. Di unha cousa e pensa outra.

-O relato destaca pola súa carga crítica.

-Si, eu creo que tamén é autocrítica. Criticarse un mesmo é un afán de superación. Damos unha imaxe de ser perfectos, pero en realidade somos moi vulnerables.

-«¡Arriba el telón» vén a ser unha especie de mensaxe final...

-Que empece o espectáculo. Unha parada antes de seguir coas nosas vidas. Unha reflexión. Eu, cando escribo, intento poñer o que sinto.

-¿E dende cando escribe?

-Dende hai case dous anos. É como unha liberación. Son moi sensible. É como un medio de escape. Dáseme ben, e a xente dime que se identifica.

-¿Vese dedicada en serio a tarefas literarias?

-Encantaríame. Ver que á xente lle chega o que transmito. Aínda o vexo como algo lonxano. Quédame moito camiño por diante. -¿Cales son as súas referencias?

-Fíxome moito en Jeanette Winterson, unha escritora inglesa. É moi filosófica, moi reflexiva. Busca a crítica.

-O estilo que lle gusta...

-Si, sen dúbida. Venme un pouco pola miña parte materna. Pola miña nai e polo meu avó materno.

-¿Como ve a implicación dos mozos galegos coa literatura?

-Vou vendo que a xente nova vaise metendo. Para eles é un medio de evasión.

-Pero son poucos...

-Si, é unha minoría. Es como o becho raro da clase. Dende fóra vese así. Dinche: «Ti escribes. ¡Que raro!»

-¿Provócalle vergoña á hora de que lle lean?

-Depende... Eu escribo cousas filosóficas, de amor. Ás veces penso nunha persoa ou nun sentimento...