La Voz de Galicia

RUPTURA | «Quixen unir a ténica narrativa coa vitalidade»

• Autor del comentario:

  Localidad:

• ImprimirVolver

Rei Ballesteros afirma ser un lector empedernido de Niestzche e que a súa intención con Dos anxos e dos mortos era recuperar unha literatura dos sentidos.

-Naquela época (refírese a mediados dos anos 70) había como dúas opcións: unha literatura costumista, crítica, digamos que cunha ideoloxía previa. Por outra parte estaba o que se chamaba entón nova narrativa, que eu creo que era unha literatura demasiado afastada da experiencia, excesivamente literaria no peor sentido da palabra. O que eu tentei facer, e non sei se saíu así, é algo que unise as técnicas e as formas da novela e da narrativa contemporánea e que o mesmo tempo tivese unha carga existencial, aínda que a palabra non me gusta moito. Quería unir a parte técnica á parte vital.

- ¿Cal era esa parte técnica?

- Hai moitas influencias, desde o simultaneismo que utiliza Dos Passos, o monólo interior, que sempre pode parecer excesivo. Pero a intención non era facer unha novela con moita ténica, senón que quería xunguir o sangue, as bágoas e o corazón e facelo todo dun xeito que fose en concordancia con esa intención. Tamén por eso a obra non quería ter esa carga política previa, como de ideoloxía xa decidida, porque quería expresar a contradición e a dor, tamén a soedade do amor.