pub
Actualizado La Voz, página de inicio
Ir a la Portada

se vende aldea Aldeas a precio de un pisito

Que estén a la venta en Galicia no es ninguna novedad. Sí que las haya ya en reventa, porque, como dice el propietario de una de ellas, loco por sacársela de delante, aquí «no se mueve nada»

Autor:
Montse Carneiro
Fecha de publicación:
Hora:
Actualizada a las 19:06 h

Dentro de la casa de Francisco do Viso anidaron las golondrinas. «Préstame vela, xa non pensei volver entrar aquí», dice su hija. Han pasado 33 años desde que Cándida Vázquez y Pepe Carreiras cerraron la última vivienda habitada que quedaba en esta aldea de tres casas de Ourol, donde en su día hubo zapatería, una escuela fundada por un cubano, un difunto velado diez días (nevaba) y huchas llenas de cereal. En una cueva cercana, escapados. «Naquel tempo papá xa traía o aceite da Giralda en latas e un Ano Novo trouxo turrón. Fame pasábase máis nos pobos», recuerda. «E hoxe Dios nos aparte de que os camións deixen de carretar para os Gadis, que morremos de fame», medio bromea el hombre.

El matrimonio siguió el rumbo de muchos vecinos hacia As Pontes (otros hacia San Cibrao, a Alúmina), donde Endesa dio trabajo a miles, con casa y electricidad gratuitas. Compraron un piso con terraza, criaron a su hijo y el hombre se jubiló. No volvieron. «Cando é para mellor, todo o mundo se afai. Aquí non era doce vivir», señala. «Eu nas Pontes estou tan encantada como se nacera alí», resuelve ella.

Convencidos del no retorno, hace dos años vendieron a un promotor de Madrid su aldea de O Viso (tres casas centenarias, tres cabañas y 6,5 hectáreas cerradas por el muro original), en una zona de turberas de alto valor ecológico, en la vertiente norte de la sierra de O Xistral (plagada de aerogeneradores). El comprador, instalado desde hace unos años en Pontedeume, pretendía convertir el caserío en un conjunto de turismo rural, pero, acuciado por la crisis, acaba de ponerlo a la venta por 240.000 euros. «Mi idea era deshacerme de suelo industrial y patrimonio inmobiliario en Madrid para quedarme con las aldeas de Galicia, pero no se mueve nada», asegura el constructor. Su proyecto de rehabilitación en el cuarto municipio gallego con más aldeas abandonadas no fraguó.

A un par de kilómetros al sur, en sentido inverso al eucalipto, se encuentra Muras, el tercer ayuntamiento en ese ránking de la despoblación: 830 vecinos (322 mayores de 64 años, 41 menores de 16) y 38 núcleos deshabitados. Uno de ellos desde hace 25 años es A Fonte, la aldea de nacimiento de Francisco Pajón, marido de Lidia Piñeiro, zapatero y propietario de una tienda de ultramarinos en la capital municipal, en la ribera del Eume. «Vivimos en Muras desde que nos casamos, pero el tiña toda a ilusión na Fonte, claro, nacera alí, e a xente foi morrendo, el foi comprando e ¿para qué? Traballar, traballar e cando estás situado e podes respirar, vén o golpe; xa di o refrán: gaiola feita, paxaro morto».

Mantenerla en pie

Esta mujer se enfrentó a la muerte de un hijo adolescente y de su marido y con una pensión exigua mantuvo el caserío en pie y las 22 hectáreas que recibió de su esposo. Con ayuda habría continuado. «Unha persoa soa aquí non fai nada. No hai xente como había antes e aos que viñeron despois tampouco os ensinamos -explica-. A min mandábanme con seis ou sete anos aos cómaros a alindar unha vaca».

Lidia Piñeiro Orosa, que nunca vivió en A Fonte pero todavía se ríe recordando las debilidades de su suegro (el tocino), las peras de manteca y los aprovechamientos de señores mayores, autorizó hace unos meses a su hijo, que vive en Betanzos, a vender las cuatro casas de piedra y el terreno de la aldea, abrigado y a tres minutos de la autovía Vilalba-Ferrol. «Díxenlle: ?Se queres vender, vende. Eu xa teño os anos e hai que pensar que non vamos durar sempre?. Agora o que cómpre e usar a azotea e pensar que fará».

Marcial Meizoso sugiere una galería orientada al oeste para Teixido de Riba, el último núcleo deshabitado del recorrido, Eume abajo, hasta el parque natural de las fragas, ya en A Capela. En esta tierra de requesón y toponimia vegetal, donde los hombres sorprenden a los corzos inspeccionando cunetas en primavera, la mujer de Marcial y sus hermanos han decidido deshacerse del caserío donde nacieron, tres casas de piedra arrancada de un monte próximo a pico y cuña, con tejado de pizarra de rumbeiro, «feita a martelo, como antigamente, non como as de rabo de rula, que xa veñen feitas», sobre vigas de castaño. Piden 270.000 euros.

«Se queres facer unha casa nova como estas, con muros de 80 centímetros, os linteis a man, os tellados, os chans... sáeche polo dobre ou o triplo. Eu creo que algún día a xente foi máis lista que agora. Non tiñan universidade nin libros onde aprender e mira como traballaban».

Este vecino, prejubilado de Endesa -«moitos de aquí empregáronse en Astano e despois da reconversión foron para As Pontes»- recorre la aldea haciendo inventario de aperos y usos. «Ese era o arado para amontoar o maínzo, ese o de sucar o trigo, tiña que ser de cerna de carballo porque, se non, topaba nunha pedra e fendíase; esa é a artesa onde amasaban o pan e o deixaban levedar mentres o forno quentaba, ese o baño para salgar a carne, a serra portuguesa...».

Alrededor de las casas, nueve hectáreas de tierra, «e as silvas e os codesos que foron medrando» sobre un manto de bosque atlántico de abedules, alisos, tejos, castaños, carballos, fresnos, laureles... Todos los conoce. Amigo de las caminatas por las fragas del Eume y compañero improvisado de algún grupo que se interna en el parque sin conocer las rutas, Marcial ya se ha postulado como guía de los futuros propietarios de la casa. «Levalos de ruta si que os levo, cando queiran. A obra das casas déixollela a eles, aínda que por falta de ideas non é. Para turismo rural están ben. Ideas hai, chéganme ben, o que falta é o carto».

 

ENVIAR NOTICIA  

se vende aldea Aldeas a precio de un pisito

Que estén a la venta en Galicia no es ninguna novedad. Sí que las haya ya en reventa, porque, como dice el propietario de una de ellas, loco por sacársela de delante, aquí «no se mueve nada»

* Campos obligatorios
Enviar a:
Tus datos:
 

ENVIAR NOTICIA  

Su envío se ha realizado correctamente

En breve los contactos recibirán en su correo electrónico un enlace a la noticia

Gracias por usar nuestros servicios

Cerrar

 

ENVIAR NOTICIA  

Se ha producido un error
No se ha podido realizar el envío

Revise sus datos y vuelva a intentarlo

Si se vuelve a producir un error, es posible que el servicio está momentáneamente no disponible. Inténtelo más tarde.

Disculpe las molestias. Gracias por usar nuestros servicios

Cerrar

LVDG_GOOGLE_ADSENSE:
Aldeas a precio de un pisito
 
Autor de la imagen: VÍTOR MEJUTO

Relacionados de la noticia

 
LVDG_PUBLICIDAD_EXTERNOS:08A
LVDG_PUBLICIDAD_EXTERNOS:08B
LVDG_PUBLICIDAD_EXTERNOS:08C
LVDG_PUBLICIDAD_EXTERNOS:08D
LVDG_PUBLICIDAD_EXTERNOS:08E
Confianza oline. Enlace a más información sobre el certificado © Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A.
Polígono de Sabón, Arteixo, A CORUÑA (España)

Inscrita en el Registro Mercantil de A Coruña en el Tomo 2438 del Archivo, Sección General, a los folios 91 y siguientes, hoja C-2141. CIF: A-15000649.