estudo Medio Ambiente considera «moi crítica» a calidade da auga de Samil

Cen millóns de euros (16.638 millóns de pesetas) foron investidos polas diferentes Administracións no saneamento da ría de Vigo entre 1995 e o ano 2000. A construción en 1997 da segunda depuradora olívica acaparou gran parte de devandito investimento, que se volveu a incrementar un ano máis tarde para ampliala e tratar de solucionar os problemas que dita planta sofre desde a súa inauguración. A extensión das redes de saneamento ou a creación de depuradoras e colectores en varios municipios da ría, non supuxeron por agora unha sensible mellora na calidade das augas, a tenor das impresións que manexa o Ministerio de Medio Ambiente.

Un informe encargado por devandito departamento a través da sociedade pública Augas da Cuenca Norte (Acuanorte) conclúe que «desde o punto de vista de uso de baño, é moi crítica a situación da praia de Samil». O estudo elaborado pola consultora Saitec, especializada en obras públicas e estudos de impacto ambiental, recalca que a pesar de ser unha das praias máis grandes e concorridas da ría viguesa, é a máis «sometida aos efectos dos alivios do sistema de colectores do río Lagares, da propia depuradora da cidade e da vertedura do emisario». Esta última condución parte da polémica depuradora nas inmediacións da cabeceira de Samil e, tras percorrer 900 metros, penétrase na ría dous quilómetros para expandir con difusores ao longo de 112 metros as augas tratadas na planta. Vecinos e colectivos sociais demandan a localización de devandito emisario fóra da ría.

Verteduras continuas

A falta de capacidade da depuradora, así como as súas carencias estruturais, fan que cheguen a verterse sen tratar ata 44 millóns de litros ao día, circunstancia que xa mereceu a condena da Unión Europea debido á alta presenza de partículas fecais en zonas de cultivo de moluscos.

O estudo de Medio Ambiente, encargado para determinar o tipo de depuradora que se construirá para substituír á inaugurada hai só once anos, afirma que en determinados momentos a calidade das augas da ría é similar á rexistrada antes da existencia da planta do Lagares, o que evidencia o seu mal funcionamento.

«Considéranse as verteduras continuas e os alivios de tormenta -en momento de gran caudal de auga na rede de saneamento- como principais fontes de achegue de contaminación ao medio acuático», apunta o informe, que identifica a desembocadura do Lagares e as praias de Fuchinos e Calzoa como as zonas máis afectadas.