Profesor de Economía da Empresa da Escola Politécnica Superior de Ferrol Astano: enxergando o futuro

O obxectivo prioritario do novo Astano ha ser deseñar unha estrutura que permita manter a empresa en beneficios a medio e longo prazo, porque só así teremos garantías de mantemento do emprego. Para acadar este obxectivo é preciso deseñar a súa estratexia competitiva que non é máis que definir as accións que a empresa ha de pór en práctica para asegurarse unha vantaxe competitiva sostíbel. Para facelo, debemos proceder a unha análise da realidade competitiva á que a futura empresa ha de enfrontarse. Analizarei brevemente dous ámbitos de estruturación fundamentais dende un punto de vista estratéxico do proxecto. Estoume a referir aos ámbitos de produto-mercado e de empresa. Imos aló, comezando polo primeiro.

A nova empresa deberá dedicarse a aqueles segmentos de actividade que non están a verse atinxidos negativamente pola evolución da crise económica global. Existe unha elevada correlación entre a evolución do PIB mundial e os novos encargos en buques tanques, transportes de carga seca e portacontedores. Informacións recentes salientan a dramática caída do índice máis coñecido da contratación de fretes (Baltic Dry Index) que leva perdido no que vai de ano máis dun 90% do seu valor. Por outra banda, estes tipos de buques, moi convencionais, son fabricados polos grandes estaleiros de Corea e China a un prezo imposible de igualar en España, e ademais hai un craro exceso de oferta trala irrupción de China como gran país construtor.

O negocio ha procurarse fundamentalmente noutos segmentos como o off-shore , porque mantén de forma estrutural a súa demanda, como fai sempre que o prezo do barril de crudo supera os 70 dólares. A demanda dentro deste sector é especialmente intensa no segmento de artefactos acaídos para explorar e extraer crudo de pozos submariños baixo láminas de auga profundas, denominados FPSO?s, nos que Astano se tiña convertido entre os anos 2000 e o 2004 nun asteleiro de referencia mundial por calidade e prazos. Este sector demanda tamén outra caste de artefactos auxiliares que poderían ser considerados ofertables polo estaleiro de Fene. Ademais, deberían ofertarse outros segmentos de buques non convencionais e apostarse con determinación pola creación dun grande centro de reparacións, xa que cando a crise limita a concreción de novos contratos obriga aos armadores a utilizar buques maduros que precisan de reparacións máis frecuentes.

O segundo eixo estratéxico a considerar é o da estrutura da empresa. A construción naval eficiente concrétase en Europa nun modelo de asteleiro desintegrado, de síntese, na que o estaleiro se concentra nos aspectos de definición técnica, planificación e control, encargando prácticamente todos os paquetes de obra (bloques e ou sistemas) chave en man a empresas auxiliares especializadas coas que mantén unha relación moi especial. Esta estrutura é moito máis flexible e permite resistir mellor o impacto das crises, non só aos propios estaleiros, senón tamén ás empresas auxiliares especializadas, xa que normalmente comparten a actividade de construción naval con outras actividades industriais que poden intensificar nos períodos de crise na actividade naval.

A clave do éxito nesta estrutura organizativa baséase na confianza entre os axentes (estaleiros, auxiliares e sindicatos) que debe acadar un nivel que permita a urdime dunha auténtica rede de produción colaborativa que teña como premisa que o conxunto debe gañar para que cada parte gañe.