o conflito da ría Cento corenta familias viven da extracción de marisco no Burgo

Os mariscadores do Burgo levan preto dun mes en pé de guerra e trasladaron á rúa as súas reivindicacións. Cento corenta familias viven directamente do que se extrae nestes bancos, que desde o 2006 é practicamente nada. Teñen compensacións polo cesamento de actividade ofrecidas pola Xunta, que consideran insuficientes. As súas queixas plásmanse en forma de concentracións e sobre todo cortes de tráfico que afectan a miles de usuarios.

1

¿Cal é a orixe do problema? Os sinais de alarma neste banco marisqueiro non son novas, pero se agudizaron a partir de febreiro do 2006. O alto nivel de contaminación da ría e a acción incontrolada dos furtivos fixo que a extracción de ameixa e berberecho deixase de ser rendible. Desde ese momento, O Burgo é considerada como zona C. 2 ¿Que é unha zona C? A Consellería de Pesca publicou no 2006 a nova catalogación ambiental nas rías galegas, seguindo directrices comunitarias. Establecíanse tres niveis diferentes, zonas A, B e C, dependendo do nivel de contaminación nas súas augas. Nos dous primeiros casos non é necesaria a depuración do marisco ou este debe ser sometido a un proceso mínimo. En cambio, a catalogación como zona C implica que todo o marisco extraído debe ser sometido a un longo proceso de limpeza, e debe ser replantado noutra zona non contaminada, polo menos, dous meses. Este feito provoca que o seu valor no mercado redúzase notablemente e a súa recollida deixe de ser un negocio rendible, como ocorre agora na ría do Burgo.

3

¿De onde procede a contaminación? Cando a Consellería de Pesca fixo público este novo mapa ambiental, a ría do Burgo foi catalogada como zona B, de xeito provisional. Unha cualificación que perdeu en poucos meses. As analíticas reflectían uns elevados índices de fecais nas augas, ata seis veces maiores dos límites aconsellables. Os mariscadores cren que esta situación se debe ás verteduras incontroladas que se depositan nestas augas. O patrón maior da Confraría da Coruña, Manuel Cao, fala de máis dunha ducia de puntos contaminantes que se reparten polos concellos de Cambre, Culleredo e Oleiros. Os mariscadores denunciaron nos xulgados todas as fugas detectadas desde o pasado verán. Todo iso, despois de que entrasen en funcionamento varias estacións de bombeo que melloraron inicialmente a situación na ría. A pesar destas medidas, o nivel de contaminación segue sendo moi elevado.

4

¿Como afecta aos ingresos dos mariscadores? Os mariscadores do Burgo están divididos en dous colectivos. O máis numeroso é o dos traballadores do montón. Na súa maioría son mulleres de máis de corenta anos de idade e son un centenar. Segundo estimacións realizadas pola súa presidenta, nun ano normal o soldo anual medio roldaba os 13.000 euros. Coas axudas establecidas apenas chegan aos 9.000. Outras 44 persoas contan con permisos para realizar o marisqueo á boia. Conseguían uns 24.000 euros anuais. Subvencionados, tan só chegan á cuarta parte.

5

¿Que reclaman? A Consellería de Pesca ofreceu a este colectivo o Plan de Rexeneración da Ría do Burgo como compensación á paralización real da extracción legal de marisco. Os mariscadores do montón aceptárono e levan desde o marzo do 2006 realizando labores de vixilancia e limpeza dos fondos mariños. Traballan durante dez días ao mes, seis meses ao ano, por 82 euros diarios. Non se mobilizan por esta cuestión. Fano para protestar pola contaminación existente, que escurece o seu horizonte laboral. Os mariscadores de á boia apoian esta reivindicación, pero ademais non están conformes co ofrecido pola Xunta. Fan labores semellantes ás das mulleres e cobran a mesma cantidade diaria. A diverxencia está no número de días. A Xunta ofrécelles 12 ao mes durante catro meses. Eles queren máis de 20, e que se inclúa a todo o colectivo. Argumentan que existe un agravio comparativo respecto da Confraría de Ferrol, onde cobran estas cantidades por realizar traballos iguais aos que fan eles no Burgo.

6

¿En que consisten as mobilizacións e como afectan á cidadanía? Os mariscadores comezaron a mobilizarse de novo a finais do pasado mes de decembro. Empezaron a cortar o tráfico o 3 de xaneiro, impedindo a circulación no carril que permite o acceso ás Xubias queimando pneumáticos. Ata onte impediron a normal circulación na ponte da Pasaxe en tres ocasións. Estas accións provocaron importantes retencións nos accesos á cidade, sempre á primeira hora da mañá, a pesar do amplo despregamento policial na zona.