crónica O teatro e a música tamén falan de seguridade vial

O auditorio do Pazo de Cultura encheuse onte de mozos. En dúas quendas. Eran alumnos de secundaria chegados de Ponteceso, Coristanco e Carballo. En total, uns 460, máis ou menos. Fixérono para asistir a 133.6 FM en el espacio anterior, unha obra de teatro organizada polo Ministerio do Interior, pero que chega a Carballo a través da Xefatura Provincial de Tráfico da Coruña, en colaboración co Concello. «Trátase dunha compañía á que contrata a Dirección Xeral de Tráfico e que vai actuando por toda España», explicaba a coordinadora da actividade, Rosa Mahía Neira. Hoxe, por exemplo, estarán en Narón e, mañá, en Ribeira.

Tal e como ela mesma sinalaba tamén, a peza aborda conceptos clave con respecto á prudencia nas estradas, na condución e á seguridade vial. Pero, ademais, outros moitos valores que, no tempo no que están os espectadores, aínda se están formando. «En camino estoy de aprender a vivir», decía a liña dunha das cancións.

Porque 133.6 FM en el espacio é, en realidade, unha especie de comedia musical. As cancións que poñen en escena os actores son tamén pura mensaxe para os mozos: Espacio interior, Convulsión, Comparte, Jinete de la noche, No me puedo pasar, Superposición, El casco e El camino. Ten trazos de misterio (cando Rafa, María, Paula e Juanma se atopan nun lugar descoñecido, pero con moitas cousas en común) e tamén de lección: todos eles son moi diferentes e interpretan prototipos: a rapaza sensata, o intelixente, a que ten temor de todo e o «enrollado que pasa de todo». Van facendo desfilar sobre o escenario, en algo máis dunha hora cuestións como o diálogo, a tolerancia e o entendemento e, sobre todo, aspectos relacionados co mundo da condución: o correr máis para que a xente (supostamente) se fixe nun, o coller o «puntillo» para sentirse mellor ou os efectos prexudiciais das drogas. A mí no me puede pasar/eso es lo que yo pensaba/mi vida no va a cambiar/¡qué equivocado estaba! Con estrofas coma esta e outras similares, os catro actores (con texto de Antonio Prada e notas de Mateo Alonso) obtiveron aplausos dos rapaces.

Saían satisfeitos, pero aínda así, en breve farase unha avaliación máis polo miúdo para «ver aquilo que máis lles impactou ou o que aprenderon coa obra».