Carredano e Agra avivan a chama da literatura noiesa

Carlos Mosteiro foi elocuente ao dicir que non é raro ser escritor sendo de Noia, de Xinzo, de Rianxo... poboacións vinculadas á literatura galega... e abondou no factor noiés ao preguntarse, tanto el como Manuel Bragado, director de Xerais, que terá Noia para que a creación cultural agromara na historia e no presente, xa que logo, tanto Ramón Carredano como Agustín Agra facían tándem o venres para presentar dúas obras dun golpe: Veleno tinto e Cazaría salvaxe , respectivamente; e foran estes mesmos autores os que recolleran senllos premios Merlín no 2005 e 2006.

A cita de Barbantia, que o venres daba por pechada a tempada de publicacións do suplemento cultural que cada fin de mes se publica nas páxinas de La Voz de Barbanza, ata o vindeiro setembro, tivo un dobre valor. Por un lado, dar a coñecer o feliz nacemento de dúas obras máis con acento noiés, cuxos autores xa anunciaron que tiñan polo menos outras tantas preparadas para publicar proximamente; e polo outro, que Noia segue a demostrar que a súa relación coa cultura non é un simple coqueteo, senón un compromiso, pois no salón de actos do Liceo déronse cita sobre un cento de persoas, pese a que a tarde invitaba a ser ocupada con actividades máis de corte estival.

Carlos Mosteiro, en representación de Barbantia, fixo a presentación na que deixou ben claro a súa admiración polos dous escritores, aos que considera amigos pese a coñecelos hai pouco, e ata chegou a confesar que sentía envexa polas obras que estaban a presentar, das que dixo que son deses libros que a un lle gustaría escribir.

Estilos distintos

Bragado explicou a estreita relación entre Xerais e Ramón Carredano e Agustín Agra, aos que concedeu senllos premios Merlín consecutivos e cos que segue a contar, como se demostra coas dúas publicacións e unha vindeira, de Agra, que semella que vai ver a luz pronto. Dos estilos de ambos apuntou que son totalmente distintos, si Carredano aposta polo relato histórico, Agra faino polo fantástico e de terror, pero ningún deles deixa indiferente aos lectores.

Entre os catro membros da mesa xurdiu un debate no que os autores sinalaron que a súa incursión na literatura foi froito da casualidade, pero tanto Agra como Carredano coincidiron ao apuntar a influenza que tiveron as revistas A casa da gramática e Alameda á hora de iniciarse na escrita, pois os seus primeiros artigos viron a luz nas publicacións do Virxe do Mar e do Liceo de Noia, respectivamente.

Os creadores noieses, aínda que as súas últimas publicacións estiveron encasilladas nos estilos antes sinalados, aseguraron que esa circunstancia non quería dicir que as súas obras futuras vaian seguir polo mesmo camiño, e deixaron a porta aberta a outras aventuras literarias.

Mentres Agra confesaba que na súa obra hai cousas da súa personalidade, Carredano sinalaba que tiña pouco del e que o que busca é espertar o interese dos noieses pola súa historia.